Synechia i jej przyczyny, objawy oraz leczenie. Zrośnięcie warg sromowych - nazwa tego schorzenia mówi sama za siebie. Występuje w większości przypadków u małych dziewczynek. Sklejenie warg sromowych wymaga konsultacji z lekarzem - on oceni, jakie leczenie podjąć. Objawy zrośnięcia warg sromowych to przede wszystkim problemy z Synechia warg sromowych na zdjęciach w poradnikach lekarskich pomaga rozpoznać schorzenie. Dlatego zdjęcia synechii warg sromowych są istotną pomocą dla rodziców dziewczynek, którzy powinni kontrolować ciało dziecka, aby w porę wykryć wszelkie nieprawidłowości. Sklejenie warg sromowych może być częściowe lub całkowite. Szczególnej uwagi wymagają dziewczynki, u których występują choroby skóry. Postępowanie uzależnione jest od objawów klinicznych.W pracy przedstawiono pacjentkę, u której sklejenie warg Prezentujemy poniżej szczegółowe koszty procedury plastyka warg sromowych mniejszych / większych - ceny na podstawie cenników z 114 klinik oraz 50 lekarzy. Średnia cena za plastyka warg sromowych mniejszych / większych wynosi 4 945 zł, przy czym najniższa cena to 320 zł, natomiast najwyższa cena za plastyka warg sromowych mniejszych Wargi sromowe większe ( łac. labia pudendi majora ), czasem nazywane wargami zewnętrznymi, to składające się głównie ze skóry i tkanki tłuszczowej dwa duże parzyste fałdy, które rozciągają się po obu stronach sromu. Wargi sromowe większe często mają pulchny wygląd i są grubsze w kierunku przednim. Jak wiecie jestem mamą trzech dziewczynek i zawsze mi się wydawało, że z dziewczynkami jest łatwiej, a gorzej mają mamy chłopców z pielęgnacją napletków. Ale okazuje się, że u obu płci są pewne wątpliwości. Zewnętrzne narządy płciowe dziewczynek Co to takiego? U chłopców widać prącie… Read More Sklejenie warg sromowych Zdjęcia z kategorii Wargi Sromowe. Obrazy 92,92k. ADS. ADS. ADS. Strona 1 z 200. Pobierz najpopularniejsze zdjęcia z kategorii Wargi Sromowe na Freepik Za darmo do użytku komercyjnego Wysokiej jakości obrazy Ponad 31 mln zdjęć stockowych. Przerost warg sromowych mniejszych często towarzyszy przewlekłym zapaleniom sromu, np. w przypadku choroby Crohna lub endometriozy. Jednak objawia się to również w przypadkach idiopatycznych, ponieważ w usuniętej tkance widoczne są komórki zapalne. Najprawdopodobniej nie są to przyczyny genetyczne [4]. Do wad rozwojowych narządów płciowych należy między innym sklejenie warg sromowych, które spotyka się u dziewcząt najczęściej między 3. miesiącem a 4. rokiem życia. Rozpoznanie tej wady jest bardzo proste i możliwe dzięki wnikliwemu badaniu klinicznemu. Objawy kliniczne są mało charakterystyczne, a często nawet ich brak. Labioplastyka to zabieg chirurgiczny polegający na korekcji kształtu warg sromowych, redukcji przerośniętych lub niesymetrycznych warg, a także poprawie ich objętości oraz jędrności. Zabieg wykonywany jest przy użyciu innowacyjnego noża radiochirurgicznego. Metoda zapewnia doskonałą jakość cięcia, koagulację tkanek oraz 2gZSxJA. Synechia to zrośnięcie (sklejenie) warg sromowych mniejszych. Problem dtyczy przede wszystkim małych dziewczynek − między 3. miesiącem a 3. rokiem życia, choć może również pojawić się u dorosłych kobiet (np. w wyniku urazów mechanicznych czy po radioterapii). Przyczyną synechii jest niski poziom estrogenów, stany zapalne okolic sromu czy niewłaściwa higiena intymna niemowląt. Jak przebiega leczenie zespolenie się warg sromowych mniejszych? Synechia to sklejenie warg sromowych mniejszych. Wargi sromowe są połączone włóknistą, cienką, szarawą tkanką, która może występować od spoidła tylnego do łechtaczki, zasłaniając ujście cewki moczowej i przedsionek pochwy. Główną przyczyną sklejenia warg sromowych jest stan zapalny sromu wywołany podrażnieniem i infekcją, występuje u dziewczynek i kobiet z niskim stężeniem estrogenów (hipoestrogenizm). U małych dzieci zapaleniu sromu sprzyjają: noszenie jednorazowych pieluszek (wargi sromowe są stale blisko siebie, łatwo dochodzi do zanieczyszczenia kałem), stosowanie chusteczek nawilżających zamiast mycia, używanie kosmetyków do higieny okolic intymnych, występowanie biegunek z kwaśnymi stolcami. Do synechii predysponują także urazy okolicy moczowo-płciowej. W przypadku zakażeń o etiologii zakaźnej, tj. Neisseria gonorrhae (rzeżączka), Trichomonas vaginalis (rzęsistek pochwowy) u małych dzieci lub nastolatek, które nie rozpoczęły współżycia, należy rozważyć molestowanie seksualne. Grzybicze zakażenia sromu i pochwy najczęściej występują w przebiegu leczenia antybiotykami oraz w niewyrównanej cukrzycy. Synechia – objawy Sklejenie warg sromowych zazwyczaj nie daje objawów i wykrywane jest podczas rutynowego badania pediatrycznego. Przy znacznym sklejeniu mogą pojawić się problemy z oddaniem moczu – płacz dziecka w trakcie mikcji, przedłużona mikcja lub wyciek moczu. Zaleganie moczu w pochwie może wywoływać dyskomfort i ból. Mogą pojawiać się częstsze zakażenia układu moczowego i upławy, w badaniu ogólnym moczu może występować niewielki krwinkomocz. Przy całkowitym sklejeniu dochodzi do zatrzymania moczu. Sklejenie warg sromowych – leczenie Przy braku dolegliwości z powodu synechii zaleca się obserwację z zachowaniem odpowiedniej higieny intymnej. Najczęściej odpieluchowanie oraz rozwój motoryczny dziecka i zwiększona ruchliwość powodują, iż wargi rozklejają się samoistnie. W przypadku braku powodzenia lekiem drugiego rzutu są glikokortykosteroidy stosowane miejscowo. Zazwyczaj jest to 0,05% betametazon, czas jego stosowania jest podobny, jak w przypadku estrogenów. Przy jego stosowaniu mogą wystąpić: rumień, zapalenie mieszków włosowych, ścieńczenie skóry. Postępowanie chirurgiczne (ręczne rozklejenie warg) zarezerwowane jest dla przypadków zatrzymania moczu, nagłego wystąpienia sklejenia lub braku poprawy po leczeniu zachowawczym. Synechia – zapobieganie. Jak powinna wyglądać właściwa higiena intymna dziewczynek? Najważniejsze zasady w higienie okolicy krocza małych dziewczynek to: Odpowiedni kierunek podmywania, podcierania – z góry na dół (od przodu do tyłu, od wzgórka łonowego w kierunku odbytu). Mycie wodą po każdym stolcu (pod bieżącą wodą, w wanience bądź zmoczonymi wacikami). Chusteczki nawilżające powinny być stosowane w przypadkach awaryjnych, poza domem. Należy unikać stosowania żeli do higieny intymnej u dzieci – pH skóry ma zakres od lekko kwaśnego do neutralnego, natomiast pH płynów do higieny intymnej zazwyczaj jest niższe (kwaśne). Sprzyja to podrażnieniom. W przypadku nastolatek i dojrzałych kobiet płyny do higieny intymnej nie są obowiązkowe, a przy ich stosowaniu należy pamiętać, aby wybierać te, z naturalnym składem i nie wprowadzać ich do pochwy – zaburzają jej naturalną florę i mogą wywoływać podrażnienia i upławy. Należy zawsze umyć wargi sromowe zewnętrzne (większe), uprzednio delikatnie je rozchylając. Nie należy w trakcie mycia wprowadzać palców do pochwy. Po umyciu, okolicę krocza należy posmarować lekkim kremem nawilżającym (np. z lanoliną). U młodszych (odpieluchowanych) i starszych dziewczynek bielizna powinna być bawełniana, przewiewna. wróć do bloga czytaj kolejny E. Rudnicka, I. Rogozińska, R. Smolarczyk, Postępowanie w sklejeniu warg sromowych mniejszych, „Pediatra po Dyplomie” 2018, nr 1. J. L. Bacon, M. E. Romano, E. H. Quint, Clinical recommendation: labial adhesions, “Journal of Pediatric and Adolescent Gynecology” 2015, nr 28, s. 405–409. E. Melek, F. Kilicbay, Sarikas, i in., Labial adhesion and urinary tract problems: The importance of genital examination, “Journal of Pediatric Urology” 2016, nr 12, s. 111-115. Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym. Zgłoś uwagi Bostonka to choroba zakaźna wywoływana przez enterowirusy, najczęściej wirusa Coxsackie A16. Dotyka głównie dzieci do 5. roku życia, choć mogą na nią zachorować także dorośli. Nazywana jest chorobą dłoni, stóp i jamy ustnej (HFMD), ponieważ jej najbardziej charakterystycznym objawami są wykwity skórne (bolesne, nieswędzące pęcherzyki) występujące na podeszwach stóp, dłoniach oraz na błonie śluzowej jamy ustnej. Sprawdź, jak można się zarazić oraz jak leczy się chorobę bostońską. Katar u niemowlaka może mieć różne przyczyny, najczęstszą z nich są niegroźne infekcje wirusowe. Duża ilość zalegającej wydzieliny powoduje trudności z oddychaniem, a to z kolei wywołuje rozdrażnienie dziecka, uniemożliwia spokojny sen, utrudnia karmienie. Wśród sposobów walki z katarem u niemowlęcia znajdują się stosowanie wody morskiej do nosa, kropli do nosa, plastrów do aromaterapii czy inhalacje. Zaburzenia łaknienia u dzieci, objawiające się obniżonym apetytem lub wybiórczością pokarmową, mogą mieć rozmaite przyczyny. Mogą być stanem fizjologicznym, niewymagającym leczenia (często dotyczy to dzieci w wieku od 1 do 5 lat), lecz mogą również być objawem choroby (np. schorzeń układu pokarmowego, oddechowego, nerwowego). Problemy z apetytem nierzadko towarzyszą dzieciom z zaburzeniami ze spektrum autyzmu, mogą mieć także podłoże emocjonalne. Zaburzenia łaknienia często wymagają wielospecjalistycznego podejścia – współpracy pediatry, lekarzy specjalistów, logopedy, psychologa. Dysplazja stawu biodrowego to najczęściej występująca wada wrodzona wykrywana u noworodków, która pogłębia się wraz z rozwojem dziecka. Częściej dotyczy dziewczynek niż chłopców, może być jednostronna lub dwustronna, a nieleczona może prowadzić do poważnych zmian zwyrodnieniowych oraz do przewlekłego bólu i problemów z poruszaniem się. Dysplazja biodra, jeśli jest wcześnie wykryta, rokuje całkowity powrót do zdrowia. Jak rozpoznać dysplazję stawów biodrowych? Wizyta patronażowa pediatry ma miejsce między 1. a. 4 tygodniem życia dziecka. W trakcie wizyty lekarz bada najważniejsze parametry noworodka, które służą do oceny, czy dziecko prawidłowo adaptuje się do życia pozałonowego. Co warto wiedzieć o wizycie patronażowej pediatry? Badanie stawów biodrowych u niemowląt (badanie preluksacyjne) jest nieinwazyjną, bezbolesną, łatwo dostępną i szybką metodą obrazowej oceny jamy stawu biodrowego i okolicznych tkanek miękkich za pomocą ultradźwięków. Ma ono za zadanie wykrycie ewentualnego występowania dysplazji stawów biodrowych. Najczęściej zaleca jego wykonanie w okolicach 6. tygodniu życia dziecka (nie później niż po ukończeniu 12 tygodni). Dowiedz się, jak przebiega badanie USG bioderek u niemowląt. Od dawna wiadomo, że mleko matki zawiera przeciwciała chroniące niemowlę przed licznymi infekcjami. Wyniki najnowszych badań dowiodły, że nie tylko kobiety, które przeszły infekcję COVID-19, ale także te, które zaszczepiły się przeciwko wirusowi SARS-CoV-2, przekazują przeciwciała swoim dzieciom podczas karmienia ich piersią. Szczepionka Pfizer/BioNTech jest obecnie zatwierdzona dla dzieci, które ukończyły 12. rok życia i starszych. Producent wydał oświadczenie, że produkt jest bezpieczny i generuje silną odpowiedź immunologiczną także u dzieci w wieku od 5 do 11 lat, o czym świadczą wyniki najnowszych badań klinicznych. Kiedy ruszą szczepienia dla kolejnej grupy wiekowej? Zapalenie sromu – kiedy zgłosić się do ginekologa Zapalenie sromu, zwane też zapaleniem warg sromowych, to dolegliwość, która może dotknąć każdą kobietę, niezależnie od wieku. Choć samo w sobie niegroźne, to nieleczone, może doprowadzić do wtórnych zakażeń pochwy, cewki i pęcherza moczowego. Czy w każdej sytuacji, gdy pojawią się objawy wskazujące na zapalenie sromu, należy zgłosić się do lekarza? Zapalenie sromu – objawy Do najczęstszych objawów, wskazujących na zapalenie warg sromowych, należą swędzenie i pieczenie. Towarzyszą im podrażnienie, zaczerwienienie naskórka z białawymi nalotami, ból i szczypanie sromu oraz podwyższona temperatura w okolicy objętej zakażeniem. Przyczyny zapalenia sromu Przyczyn może być kilka i nie wszystkie powodują zmiany, które kwalifikują się do leczenia farmakologicznego. Stąd, nie zawsze od razu trzeba umawiać się na wizytę do ginekologa. Czasem wystarczy usunąć przyczynę, by objawy same zniknęły. Zapalenie alergiczne Tak właśnie się dzieje w przypadku zapalenia sromu na tle alergicznym. Podrażnienie delikatnego nabłonka skóry sromu, może być wynikiem uczulenia na składniki chemiczne, zawarte w żelach myjących, kremach do depilacji, podpaskach, zwłaszcza tych zapachowych lub też detergentach. W takich przypadkach, zapalenie może przejawiać się w postaci wyprysku kontaktowego w miejscu styczności z alergenem. By upewnić się, że dolegliwości w okolicy warg sromowych, są na tle alergicznym, należy usunąć przyczynę. Jeśli mimo to nie znikną, trzeba udać się do ginekologa. Zapalenie grzybicze Zwykle odpowiadają za nie grzyby Candidia albicans, które wykorzystując sprzyjające warunki w postaci dużej wilgotności i podwyższonej temperatury, panującej w okolicy sromu, doprowadzają do infekcji. Jej objawem są białe upławy o kłaczkowatej konsystencji, osadzające się na ścianach sromu. Zapalenie wirusowe Zmiany skórne, występujące w postaci niewielkich pęcherzyków z płynem, są wynikiem zakażenia wirusem Herpes 1 lub 2 (HSV). Pęcherzyki, po opróżnieniu, pękają i tworzą owrzodzenie, co powoduje zaczerwienienie skóry sromu, a nawet obrzęk. Zapalenie bakteryjne Tego typu zapalenie sromu, przyczynę ma zwykle w kontaktach seksualnych. Może pojawić się w czasie zakażenia rzeżączką, kiłą lub przy zdiagnozowanym wrzodzie miękkim wenerycznym. Zbyt niski poziom hormonów To rzadsza przyczyna, ale również się zdarza. U kobiet, które mają zbyt niski poziom estrogenów, dochodzi do zaburzeń w błonie śluzowej pochwy i zanikania śluzu. Jego brak nie tylko powoduje suchość, ale też oznacza brak ochrony przed wnikaniem do pochwy drobnoustrojów, które odpowiadają za rozwój infekcji intymnych. Leczenie By odpowiednio zdiagnozować przyczynę zapalenia sromu, lekarz pobiera wymaz z pochwy i na podstawie uzyskanych wyników, wprowadza odpowiednie leczenie. Może przepisać leki przeciwbólowe, przeciwzapalne oraz przeciwświądowe, a także maści przeciwbakteryjne lub przeciwgrzybicze, w zależności od tego, co wywołało chorobę. By złagodzić objawy, może zalecić nasiadówki z roztworu nadmanganianu potasu lub kory dębu. Pomocne też będą okłady z płynu Burowa, roztworu kwasu bornego lub naparu rumianku. Ból warg sromowych – najczęstsze przyczyny Ból warg sromowych pojawiający się w trakcie chodzenia, siedzenia, oddawania moczu czy podczas stosunku powinien być skonsultowany z lekarzem, ponieważ może świadczyć o poważnej chorobie. Ból warg sromowych pojawiający się w trakcie chodzenia, siedzenia, oddawania moczu czy podczas stosunku powinien być skonsultowany z lekarzem, ponieważ może świadczyć o poważnej chorobie. Ból warg sromowych – urazy mechaniczne sromu, dyspareunia, czyli ból podczas stosunku Urazy mechaniczne okolic warg sromowych mogą być następstwem czynności takich jak: jazda na rowerze, noszenie zbyt obcisłej bielizny i odzieży, współżycie bez właściwego nawilżenia pochwy (szczególnie jeżeli występuje częsta suchość pochwy). Ból sromu odczuwany jedynie podczas stosunku określany jest mianem dyspareunii. Do najczęstszych przyczyn dyspareunii należą: szablowate spojenie łonowe, przebyte zabiegi chirurgiczne dróg rodnych, poród, choroby, takie jak: wulwodynia, stany zapalne narządów rodnych i miednicy małej, suchość pochwy spowodowana nadmiernym wysiłkiem fizycznym (szczególnie u sportowców), przyjmowaniem niektórych leków oraz podczas klimakterium w wyniku niedoboru estrogenów, i po chemioterapii, problemy natury emocjonalnej. Ból warg sromowych – infekcje sromu i pochwy, alergie Bolesność sromu jest częstą dolegliwością występującą przy infekcjach wirusowych, bakteryjnych, grzybiczych lub mieszanych. Często towarzyszy im świąd oraz wydzielina z pochwy (tzw. upławy). Przyczyny infekcji to przede wszystkim: antybiotykoterapia, prowadząca do wyjałowienia środowiska pochwy, niewłaściwa higiena, częste korzystanie z basenów, saun, itp., obniżona odporność (np. wskutek przeziębienia lub stresu). Infekcje intymne nie powinny być bagatelizowane, ponieważ mogą prowadzić do poważnych powikłań, takich jak nadżerki szyjki macicy czy nawet bezpłodność. Alergie powodujące ból warg sromowych to przede wszystkim uczulenie na składniki chemiczne zawarte w żelach myjących, detergentach, podpaskach (szczególnie zapachowych), kremach do depilacji, itp. Ból warg sromowych – wulwodynia, czyli ból sromu Wulwodynia to przewlekła choroba objawiająca się kłującym bólem lub uczuciem dyskomfortu okolicy sromu, pochwy a nawet pośladków czy odbytu. Ból ten może być umiejscowiony konkretnie lub występować na rozległym obszarze narządów rodnych kobiety. Ból sromu tego rodzaju prawie całkowicie uniemożliwia współżycie seksualne. Przyczyny wulwodyni nie są jasno skonkretyzowane, ale wyróżniono kilka najczęściej pojawiających się czynników powodujących tę chorobę. Są to: dermatozy, takie jak: liszaj płaski, prosty lub twardzinowy, zapalenie kontaktowe skóry, choroby wirusowe, opryszczka narządów płciowych, nawracające stany zapalne sromu lub pochwy, alergia, np. na detergenty używane do prania bielizny, substancje drażniące zawarte w preparatach do higieny intymnej, żelach pod prysznic, itp. uszkodzenia mechaniczne wynikające np. z nieodpowiedniego doboru bielizny lub podrażnień podczas stosunków płciowych (wskutek niewłaściwego nawilżenia pochwy), genetyczna predyspozycja, do wzmożonej produkcji substancji nasilających stan zapalny, choroby układu ruchu – ortopedyczne stawów i kości, osłabienie mięśni dna miednicy, wysoka zawartość szczawianów w moczu. Ból warg sromowych – rak sromu, czerniak sromu, marskość sromu, czyli liszaj twardzinowy Ból warg sromowych może świadczyć o poważnych chorobach, do których zaliczane są, m. in. rak, czerniak czy liszaj sromu oraz zapalenie gruczołu Bartholina. Dolegliwości związane z powyższymi schorzeniami to: ból, pieczenie i swędzenie narządów rodnych, pogrubienie skóry, poważny obrzęk, wypryski grudkowe w okolicy sromu. Tego rodzaju choroby są najczęściej spowodowane zakażeniami bakteryjnymi lub uszkodzeniami mechanicznymi sromu, bywają też powikłaniem po niewłaściwie leczonych infekcjach intymnych. Wszystkie dolegliwości związane z okolicą pochwy i warg sromowych powinny być jak najszybciej konsultowane z ginekologiem w celu postawienia właściwej diagnozy i podjęcia leczenia ewentualnego schorzenia. Swędzenie (świąd) pochwy i sromu Swędzenie i pieczenie okolic intymnych jest powszechną dolegliwością, która przysparza zmartwień wielu kobietom. Dolegliwości te niejednokrotnie utrudniają codzienne funkcjonowanie, stanowią przyczynę odczuwania ogólnego dyskomfortu. W większości przypadków przyczyna świądu nie jest poważna, a objawy ustępują po zastosowaniu niewielkich codziennych przyzwyczajeń. Przyczyną świądu pochwy i sromu jest najczęściej reakcja podrażnieniowa na środki higieny osobistej (płyny, mydła, kremy, a nawet papier toaletowy czy podpaski), płyn/proszek do prania bielizny lub podrażnienie mechaniczne. Swędzenie pochwy i sromu może być spowodowane infekcjami intymnymi w obrębie narządu rodnego. Do najczęstszych należy grzybica. Świąd może pojawić się również w trakcie infekcji bakteryjnej oraz w przebiegu chorób przenoszonych drogą płciową, takich jak opryszczka, chlamydia czy rzeżączka. Objaw ten występuje często również w chorobach dermatologicznych obejmujących skórę okolic intymnych – między innymi w łuszczycy i liszaju twardzinowym. Dolegliwości mogą stać się bardziej dokuczliwe w okresie okołomenopauzalnym i po menopauzie, kiedy to za sprawą przemian hormonalnych – zmniejszenia stężenia estrogenów dochodzi do atrofii (zaniku) błony śluzowej pochwy oraz zmniejszenia się wydzieliny i w związku z tym większej tendencji do podrażnień. O wiele rzadziej przyczyną świądu jest nowotwór sromu lub zaburzenia psychiczne, w tym reakcja na przewlekły stres. Pojawieniu się dolegliwości sprzyja cukrzyca, nieodpowiednia higiena okolic intymnych, ryzykowne zachowania seksualne – wielu partnerów seksualnych, niestosowanie zabezpieczenia mechanicznego (prezerwatyw), skłonność do podrażnień. Jakie objawy mogą towarzyszyć swędzeniu pochwy i sromu? Swędzenie i pieczenie pochwy i sromu może być jedynym objawem, chociaż w wielu przypadkach towarzyszą mu inne dolegliwości, na które warto zwrócić uwagę i zasygnalizować lekarzowi podczas wizyty. Objawy, które mogą towarzyszyć swędzeniu pochwy i sromu są: zaczerwienienie okolicy warg sromowych, krocza, wejścia do pochwy, ból i obrzęk podczas dotyku okolic intymnych, upławy – serowate/o nieprzyjemnym zapachu/zielono-żółte/pieniące się, problemy z oddawaniem moczu, dyskomfort podczas współżycia, zmiany na skórze i błonach śluzowych sromu i pochwy, pieczenie podczas oddawania moczu, częstsze oddawanie moczu, parcie na pęcherz w nocy. Co robić w przypadku swędzenia pochwy i sromu? Większość przypadków swędzenia pochwy i sromu ustępuje po zmianie środków higienicznych, które potencjalnie mogły doprowadzić do powstania dolegliwości. Należy powstrzymać się od drapania okolicy, z której pochodzi dyskomfort, gdyż może to doprowadzić do uszkodzenia skóry i błon śluzowych oraz powstania wrót dla infekcji. W przypadku utrzymującego się długotrwałego dyskomfortu oraz w razie jakichkolwiek wątpliwości konieczna jest wizyta w gabinecie ginekologicznym, kiedy to lekarz zbada narządy płciowe oraz dobierze leczenie w zależności od przyczyny. Z wizytą nie należy nigdy zwlekać zawsze wtedy, kiedy dolegliwości są nie do wytrzymania, nie pozwalają spać w nocy, towarzyszą im inne objawy lub nie ustępują po zmianie środków higieny osobistej. W jaki sposób lekarz ustala rozpoznanie przyczyny powodującej świąd pochwy i sromu? W trakcie wizyty ginekologicznej lekarz rozmawia z pacjentką, zwracając uwagę na okoliczności występowania dolegliwości, stopień nasilenia, czas trwania, dodatkowe objawy i życie intymne. Następnie bada pacjentkę na fotelu ginekologicznym, oglądając dokładnie okolicę sromu, a następnie pochwy we wziernikach, szczególną uwagę zwracając na obecność zaczerwienienia, zmian skórno-śluzówkowych, wyglądu wydzieliny z dróg rodnych. Przeprowadzi też badanie dwuręczne, uciskając podbrzusze oraz wprowadzając palec do pochwy, dzięki czemu jest w stanie wstępnie ocenić narządy rodne. Lekarz może zaproponować w dalszej kolejności wykonanie przezpochwowego badania ultrasonograficznego (USG TV). W trakcie badania lekarz może pobrać wymaz z pochwy oraz cytologię oraz wypisać skierowanie na badania krwi lub moczu. W przypadku widocznych zmian na sromie o niejasnym pochodzeniu lub niereagujących na leczenie, pobierze lub zleci pobranie fragmentu zmienionych tkanek w celu oceny tkanki pod mikroskopem przez patomorfologa. Jakie są metody leczenia swędzenia pochwy i sromu? Kobiety, które reagują świądem okolic intymnych na ogólnodostępne środki do prania lub środki higieny osobistej powinny zmienić je na te o właściwościach hipoalergicznych, co powinno doprowadzić do ustąpienia dolegliwości. Dolegliwości mogą złagodzić nasiadówki z rumianku i liści kory dębu. Swędzenie pochwy i sromu, które występuje w wyniku infekcji intymnej leczy się za pomocą chemioterapeutyków, środków przeciwgrzybiczych lub antybiotyków, w zależności od tego, jaki drobnoustrój wywołał objawy, zazwyczaj w postaci globulek stosowanych dopochwowo oraz kremów do smarowania zewnętrznych narządów płciowych. Należy dokładnie zastosować się do zaleceń lekarskich oraz nie przerywać leczenia, nawet jeśli po kilkukrotnej aplikacji przepisanych leków dolegliwości się zmniejszyły, gdyż może to doprowadzić do szybkiego nawrotu dolegliwości. Swędzenie wynikające z atrofii sromu, spowodowane przez zmniejszenie stężenia estrogenów w okresie okołomenopauzalnym, łagodzi się za pomocą kremów, tabletek lub krążków dopochwowych zawierających estrogen. Inne przyczyny podrażnienia i świądu, takie jak liszaj mogą wymagać terapii miejscowej steroidami. Czy możliwe jest całkowite wyleczenie swędzenia pochwy i sromu? Czasami w celu złagodzenia dolegliwości wystarczająca jest zmiana stosowanych środków kosmetycznych i przeznaczonych do prania bielizny. Swędzenie pochwy i sromu wywołane przez chorobę wymaga leczenia, a zastosowanie terapii zgodnie z zaleceniami pozwala zwykle uwolnić się od problemu. Co trzeba robić po zakończeniu leczenia swędzenia pochwy i sromu? Dolegliwości w postaci swędzenia sromu i pochwy mogą nawracać. Na szczęście istnieje kilka metod, które pozwolą ograniczyć ryzyko ponownego pojawienia się objawu, należą do nich: używanie łagodnych, niepodrażniających, hipoalergicznych środków do higieny intymnej, unikanie irygacji pochwy, unikanie zapachowych kosmetyków, papieru toaletowego, podpasek, używanie ciepłej wody do podmywania krocza (zawsze w kierunku od strony przedsionka pochwy do odbytu), zakładanie przewiewnej, oddychającej, najlepiej bawełnianej bielizny, używanie prezerwatyw podczas stosunku, stosowanie probiotyków odbudowujących florę bakteryjną pochwy. Swędzenie sromu – przyczyny, objawy, leczenie Zapalenie sromu jest często wtórną przyczyną jego świądu. Oprócz objawów swędzenia i pieczenia pojawiają się zaczerwienienia, obrzęk, ucieplenie, a czasami nawet ból. Zmiany tego rodzaju mogą rozprzestrzeniać się na skórę okolic przyległych, szczególnie pomiędzy fałdami skóry. Do stanów zapalnych sromu mogą doprowadzać bakterie, takie jak gronkowce czy paciorkowce. Infekcje tego typu ułatwiają mechaniczne uszkodzenia skóry sromu, co stanowi wrota dla zakażenia. Wszelkie zadrapania, obtarcia (powstałe podczas intensywnego współżycia), urazy same w sobie mogą być przyczyną wystąpienia zapaleń sromu. Zmiany o etiologii wirusowej również powodują zapalenie sromu i objawy pod postacią swędzenia. Wirus HSV (szczególnie drugiego typu – HSV-2) wywołuje opryszczkę płciową. W jej przebiegu powstają swędzące pęcherzyki, które sączą się po pęknięciu i mogą ulegać nadkażeniu. Inną jednostką chorobową wywoływaną przez wirusy są kłykciny kończyste. Wirus HPV przenoszony drogą płciową jest przyczyną występowania brodawkowatych narośli w obrębie sromu. Jakie są przyczyny swędzenia sromu? Oprócz bakterii do zapaleń sromu doprowadzają też grzyby, szczególnie drożdżaki. Istnieje grupa kobiet, która jest szczególnie podatna na zapalenia grzybicze. Są to osoby chore na cukrzycę, ciężarne oraz dziewczynki. Do stanów zapalnych sromu przyczyniają się również choroby pasożytnicze: wszawica łonowa, świerzb czy owsica. Przyczyną świądu sromu mogą być zmiany całego organizmu i choroby wewnętrzne. Niedobór estrogenów u kobiet po menopauzie i w wieku starczym może wywoływać zmiany zanikowe na sromie, które skutkują dolegliwościami pod postacią świądu. Do występowania świądu sromu mogą również przyczyniać się takie stany ogólne, jak: cukrzyca, mocznica (w chorobach nerek), choroby wątroby (żółtaczka), awitaminozy. Podobnie różnego rodzaju drażniące substancje (mydła, dezodoranty itp.) mogą wywołać świąd i zapalenie. Również patogenne wydzieliny z wyższych pięter układu rozrodczego (upławy w przypadku nowotworów, ropna wydzielina) działają drażniąco na skórę sromu. Osobną grupą są zapalenia o etiologii uczuleniowej. Alergia, w tym kontaktowe zapalenie skóry, mogą być przyczyną zapaleń, a przede wszystkim świądu sromu. Jakie zmiany w obrębie sromu powinny niepokoić? Dystrofia sromu przyczyną świądu sromu Dokuczliwy świąd sromu może występować również w przebiegu tzw. dystrofii sromu. Wyróżnia się jej kilka rodzajów. Postać hipertroficzna polega na zwiększeniu grubości warstwy skóry, która ulega nadmiernemu rogowaceniu. Skóra wygląda wtedy na pogrubiałą, popękaną – stan taki nazywany jest leukoplakią. Dystrofia to stan zaburzenia rozwoju tkanki na skutek niewłaściwego jej odżywienia, co prowadzi do powstania w tej tkance zmian zwyrodnieniowych. Dystrofia pod postacią atrofii sromu charakteryzuje się występowaniem skóry pergaminowatej (ścieńczałej), suchej i popękanej. Atrofia jest to zanik tkanek. Postać ta nazywana jest również marskością sromu lub liszajem twardzinowym i zanikowym. Zmiany te mają tendencję do bliznowacenia i zwężania wejścia do pochwy. Istnieją też mieszane postaci dystrofii. Warto zaznaczyć, iż dystrofie nie są zmianami przedrakowymi. Jednak w ich przebiegu częściej spotyka się ogniska raka podczas badania histopatologicznego wycinków skóry. Powyżej podany podział dystrofii jest przestarzały, jednak łatwiejszy do zrozumienia przez pacjenta. Poniżej podano aktualnie obowiązującą klasyfikację chorób sromu. Według międzynarodowych towarzystw lekarskich ISGP oraz ISSVD choroby te dzieli się na: nienowotworowe choroby nabłonkowe skóry i błon śluzowych sromu: rozrost płaskonabłonkowy, liszaj twardzinowy i inne dermatozy, śródnabłonkową neoplazję sromu: małego stopnia (VIN1), średniego stopnia (VIN2), dużego stopnia (VIN3), rak in situ oraz erytroplazję Queyrata (również określane jako VIN3), dodatkowo wyróżnia się chorobę Pageta oraz czerniaka in situ. Zmiany nowotworowe złośliwe również dają objawy świądu. Dokuczliwy świąd sromu, zmiana sposobu odczuwania skóry sromu, pieczenie mogą pojawić się wcześniej niż zmiany makroskopowe, widoczne już gołym okiem. W przypadku występowania narośli, brodawek, wrzodziejących ognisk, nietypowych przebarwień na skórze sromu należy zgłosić się do lekarza. Swędzenie sromu – leczenie farmakologiczne Leczenie świądu sromu zależne jest od tego, czym świąd został wywołany. Jest ono odmienne dla każdego przypadku. W razie stwierdzenia infekcji, zapalenia bakteryjnego, grzybiczego, należy stosować leki swoiste dla danego czynnika patogennego. Oprócz tego konieczne jest stosowanie działań przeciwko uczuciu swędzenia skóry sromu. W tym celu stosuje się wilgotne okłady (nasiadówki, np. z rumianku). Po każdym stosowaniu wilgotnych okładów należy dokładnie osuszyć skórę, aby nie pozostawała wilgotna przez długi czas, co grozi maceracją skóry. Można stosować maści z antybiotykami, natomiast w przypadku opryszczki płciowej – maści z acyklowirem. Czasami konieczne jest stosowanie chemioterapeutyków, antybiotyków doustnie. W przypadku infekcji przenoszonej drogą płciową należy również leczyć partnera. W przypadku alergii skuteczne mogą się okazać maści ze sterydami, leczenie przeciwświądowe, leki antyhistaminowe. W razie świądu spowodowanego niedoborem estrogenów w wieku starczym skuteczne bywa miejscowe stosowanie preparatów zawierających estrogeny. Gdy przyczyną świądu są kłykciny kończyste, zasadny bywa zabieg ich usunięcia (łyżeczkowanie, wycięcie, koagulacja). Swędzenie sromu – leczenie zabiegowe W razie świądu sromu, z którym nie można sobie poradzić, a jego przyczyna nie jest możliwa do zdiagnozowania, pacjentkom proponuje się zabiegi, które mają na celu ulżenie w dokuczliwych objawach. Wcześniej stosowano różnorodne techniki mające osłabić odczuwanie występujące w obrębie skóry sromu. Są to: zabiegi ostrzykiwania alkoholem, preparatem miejscowo znieczulającym, blokada nerwu sromowego, podcięcie skóry sromu, elektrokoagulacja swędzących miejsc. W razie występowania patologicznych zmian na sromie należy dokonać biopsji podejrzanych miejsc na sromie. Otrzymany wynik histopatologiczny pozwala na postawienie diagnozy i odróżnienie zmian nowotworowych od zdrowej tkanki. W razie stwierdzenia dysplazji, raka in situ stosuje się proste wycięcie sromu, częściowe wycięcie sromu lub wycięcie w granicach zdrowych tkanek. Wybór metody zależy od wieku pacjentki, jej stanu immunologicznego, rozległości i rodzaju zmiany. Alternatywą w przypadku neoplazji sromu jest stosowanie miejscowych terapii 5-fluorouracylem, imikwimodem czy terapii fotodynamicznej. Stwierdzenie raka sromu stwarza konieczność poważniejszego zabiegu operacyjnego. Zakres zabiegu zależy od stopnia zaawansowania, stanu pacjentki i lokalizacji zmiany. W mniej zaawansowanych zmianach stosuje się miejscowe wycięcie, proste wycięcie sromu, w bardziej zaawansowanych stanach – radykalną wulwektomię (wycięcie sromu z marginesem: srom, wzgórek łonowy, łechtaczka), wraz z usunięciem węzłów chłonnych udowych, pachwinowych (celem oceny obecności ewentualnych przerzutów). W leczeniu zaawansowanych zmian znajduje zastosowanie również radioterapia. Bibliografia: Lebwohl M. G. i wsp., Leczenie chorób skóry, Wydanie 1. Wydawnictwo Elsevier Urban & Partner, Wrocław 2009. Florczak K., Sokołowska-Wojdyło M., Dermatozy sromu. Wulwoskopia, Wydanie 1. Wydawnictwo DMITF, Gdańsk 2009. Jak oceniasz artykuł? Średnia: 3 (2) Zostaw swoją ocenę. Dziękujemy! Czy moje wargi sromowe są w porządku? Zacznijmy od podstaw! Sromem nazywamy zespół zewnętrznych narządów płciowych kobiecego układu rozrodczego. W jego skład wchodzą: wargi sromowe mniejsze i większe (wewnętrzne i zewnętrzne), spoidła przednie i tylne warg sromowych, wędzidełko warg sromowych, łechtaczka (w skład której wchodzą napletek i wędzidełko łechtaczki), przedsionek pochwy. Postaw na świadomą pielęgnację okolic intymnych! Srom to swego rodzaju tarcza chroniąca wewnętrzne narządy (pochwę) przed różnego rodzaju infekcjami i uszkodzeniami. Jego budowa i unerwienie warunkują też inne, dodatkowe funkcje: Leżące w sąsiedztwie sromu wzgórek łonowy i wargi sromowe większe pokrywają się owłosieniem łonowym w okresie dojrzewania – są więc pewnym nośnikiem informacji związanych z rozwojem płciowym. Budowa i silne unerwienie sromu mają również wpływ na czerpanie przyjemności podczas stosunku. W tym tekście opowiemy nieco więcej o samych wargach sromowych. Wiele osób boryka się z kompleksami na ich punkcie, przez co rezygnuje z wielu aktywności i niekiedy wycofuje się z życia seksualnego. Wygląd to jedno – ale czasem się zdarza, że nieprawidłowości w budowie warg powodują też znaczny dyskomfort i dolegliwości bólowe. Konieczna jest wtedy konsultacja z lekarzem, a niekiedy leczenie operacyjne. Wargi sromowe większe (zewnętrzne) Wargi sromowe większe to fałdy skóry, które stanowią przedłużenie wzgórka łonowego. Pomiędzy nimi znajduje się szpara sromu. Okalają z dwóch stron wargi sromowe mniejsze (wewnętrzne). Składają się głównie z tkanki tłuszczowej. Porasta je owłosienie łonowe. Są bardzo silnie unerwione (co przy odpowiednich pieszczotach może znacznie wpłynąć na satysfakcję ze współżycia). Wargi sromowe mniejsze (wewnętrzne) Wargi sromowe mniejsze są zlokalizowane pomiędzy zewnętrznymi fałdami skóry i zamykają przedsionek pochwy, w którym płynnie przechodzą w błonę śluzową. To bardzo cienkie, nieowłosione fałdy skóry. Są dość mocno ukrwione, co wyjaśnia ich często żyworóżowy kolor (może się on różnić w zależności od karnacji). Funkcją warg sromowych mniejszych jest ochrona pochwy przed infekcjami, a także urazami mechanicznymi. Skąd te dodatkowe nazwy w nawiasach? Wargi sromowe nierzadko mają nieregularne kształty i rozmiary – dlatego określenia „zewnętrzne” i „wewnętrzne” uznawane są za bardziej profesjonalne i akuratne niż „mniejsze” i „większe”. Czyli piękno w różnorodności 🙂 Stwierdzenie, że wargi sromowe mogą się różnić u każdej osoby i nie ma jednego kanonu czy idealnego wzoru ich wyglądu, nie będzie niczym odkrywczym, ale często o tym zapominamy. Wargi mogą być większe i mniejsze, symetryczne i niesymetryczne, cienkie i grube… Podobnie zróżnicowany bywa ich kolor – od żywego różu przez fiolet aż do brązu. Te barwy nie muszą wskazywać na patologie czy infekcje, jednak w przypadku towarzyszących im nieprzyjemnych dolegliwości należy niezwłocznie udać się do lekarza. Damy głowę, że na takim jeszcze nie byłaś_eś. Obecność obowiązkowa! Zapisz się na listę oczekujących, a otrzymasz w prezencie fragment kursu – odkryj, jak rozpalić (nie tylko) swoje ciało do czerwoności. Pierwsza_y dowiesz się o starcie i promocyjnej cenie kursu w przedsprzedaży. Typy budowy sromu Barbie – kiedy wargi sromowe mniejsze są zakryte fałdami warg sromowych większych – stąd analogia do popularnej lalki. Motylek – kiedy wargi sromowe mniejsze wystają spod większych. Bułeczka – typ nazywany także podkową; bardzo podobny do barbie – wargi mniejsze przykryte są wargami sromowymi większymi, dużo wydatniejszymi i bardziej uwypuklonymi. Asymetria warg sromowych zdarza się niezwykle często. No cóż – fizjologia! U podłoża wrodzonych przerostów mogą stać przebyte w łonie matki infekcje, ale równie dobrze może to być po prostu naturalny, niewywołany jednostką chorobową stan. Inne nasze cielesne „pary”, czyli piersi, również nierzadko nie są stuprocentowo symetryczne – i to jest okej (dopóki nie wiąże się to z jakimiś nieprzyjemnymi dolegliwościami)! Opuchnięte wargi sromowe – co je powoduje? Opuchnięte wargi sromowe (lub jedna z nich) nie zawsze powinny być powodem do zmartwień. Może to wynikać z różnych doświadczeń, takich jak terapia hormonalna czy piercing miejsc intymnych. Jeżeli opuchniętym wargom towarzyszą jednak inne uporczywe dolegliwości (jak świąd i pieczenie), nie wolno samodzielnie borykać się z tym problemem i należy się skonsultować z lekarzem specjalistą. Zatrosz się o skórę okolic intymnych! Nawilża, uelastycznia skórę i zwalcza wszelkie jej podrażnienia. Przerost warg sromowych mniejszych Przerost warg sromowych mniejszych w okresie płodowym i niemowlęcym jest normalny. Najczęściej samoistnie się cofa. Może jednak pozostać lub powstać w późniejszych latach życia. Przerostem warg sromowych nazywamy sytuację, kiedy wargi sromowe mniejsze nie są przykryte przez wargi większe. Taki stan określa się też fartuszkiem hotentockim. Nazwa pochodzi od afrykańskiego plemienia Hotentotów, wśród których przerost warg sromowych mniejszych uznawany jest za piękny i wręcz pożądany. Przerośnięte wargi sromowe mniejsze – przyczyny Przerost warg sromowych mniejszych może być wrodzony lub nabyty. Przyczyny jego powstawania nie są do końca ustalone. Niektóre osoby się z nim rodzą, inne mogą się go „nabawić” wskutek na przykład przewlekłych stanów zapalnych. Zbyt duże wargi sromowe mogą powodować dyskomfort i pogarszać jakość życia seksualnego, utrudniając wejście penisa do pochwy i tym samym wywołując ból. Przerośnięte wargi czasami uniemożliwiają uprawianie sportu (na przykład jazdy na rowerze). Przerost warg sromowych mniejszych może także wpływać na libido i popęd seksualny – wiele osób cierpi na kompleksy związane z tym stanem i odczuwa wstyd podczas zbliżeń intymnych. Zdarza się jednak, że jest to po prostu problem „kosmetyczny”. Z nim pójdzie gładko (i jak przyjemnie!) To zabieg chirurgiczny z dziedziny ginekologii estetycznej, jednak wiele osób skłania się ku niemu w celu poprawy funkcjonalności warg sromowych. Ich budowa może warunkować nie tylko dolegliwości bólowe, ale też częstsze infekcje. W trakcie labioplastyki wargi sromowe są korygowane i modelowane w taki sposób, aby zyskały nie tylko optymalny wygląd, ale przede wszystkim umożliwiały normalne funkcjonowanie. Niekiedy wargi sromowe są zbyt małe – wówczas wypełnia się je preparatami zawierającymi kwas hialuronowy. Lekarz może także zaproponować autoprzeszczep tkanki tłuszczowej. Dzięki labioplastyce można poprawić więc asymetrię i wszelkie nieprawidłowości w kształcie warg (jak przerost warg sromowych czy zniekształcenia na przykład po porodzie). Zabieg standardowo przeprowadza się w znieczuleniu miejscowym, jednak niektóre osoby decydują się na znieczulenie ogólne. Labioplastyka dotyczy zarówno warg sromowych mniejszych (labiominoroplastyka), jak i warg sromowych większych (labiomajoroplastyka). Jakie są przeciwwskazania do zabiegu? Labioplastyka nie jest wskazana w przypadku toczących się infekcji i nowotworów narządów płciowych. Leczenia operacyjnego nie powinno się przeprowadzać przy szeregu chorób towarzyszących (na przykład przy problemach z krzepliwością krwi). Lekarz może również odradzić ingerencję chirurgiczną z powodu nierealnych oczekiwań wobec labioplastyki. Choroby warg sromowych Czyli trochę informacji prosto z gabinetu lekarza 😉 Oto niektóre z chorób dotyczących warg sromowych: Zapalenie gruczołu Bartholina W tylnej części warg sromowych znajdują się gruczoły przedsionkowe (gruczoły Bartholina). Ich funkcją jest wytwarzanie śluzu, który ma nawilżać nabłonek wokół pochwy. Ułatwiają więc też czerpanie przyjemności ze stosunku. W przypadku infekcji bakteryjnej może dojść do zapalenia, którego objawy to: silny ból, skutkujący nawet problemami ze swobodnym poruszaniem się, zaczerwienienie i obrzęk, najczęściej jednostronne powiększenie wargi sromowej, guz (uwypuklony u przedsionka pochwy). Postępujący obrzęk może zablokować wypływ śluzu, a jeśli dojdzie do zainfekowania gruczołu, grozi to dodatkowym powstaniem ropnia gruczołu Bartholina. W początkowym etapie leczenia zazwyczaj wystarcza antybiotykoterapia. Czasami jednak konieczna okazuje się operacja, podczas której ropień jest nacinany, a jego zawartość – usuwana. Opryszczka narządów płciowych Wywołują ją wirusy Herpes simplex. Wirusowe zmiany skórne zazwyczaj pojawiają się właśnie na wargach sromowych. Do zarażenia dochodzi poprzez stosunek seksualny z nosicielem_ką, ale może także nastąpić transmisja wirusa z innych części ciała (na przykład z jamy ustnej) – są to jednak rzadkie przypadki, bo mówimy o innym typie HSV. Pssst! Więcej na ten temat znajdziecie w innym artykule na naszym blogu. Liszaj Twardzinowy Ta choroba dotyczy głównie osób w okresie pomenopauzalnym – to białawe, grudkowate zmiany i zrogowacenia na wargach sromowych. Najczęściej towarzyszą im: bolesne oddawanie moczu, świąd i pieczenie, ból w trakcie stosunku. Przyczyny choroby leżą w wahaniach hormonalnych związanych z pomenopauzalnym spadkiem poziomu estrogenu w organizmie. Liszaj może występować w przebiegu nowotworu sromu, dlatego lekarz przeważnie pobiera biopsję w celu dalszej, dokładniejszej diagnostyki. Płaski To rodzaj zapalnej, autoimmunologicznej choroby, charakteryzującej się występowaniem zmian na skórze i błonach śluzowych. W okolicy narządów płciowych mogą pojawiać się jego następujące odmiany: nadżerkowy, kolczysto-grudkowy, przerostowa forma liszaja płaskiego. Najczęściej spotykana jest właśnie postać nadżerkowa. W jej przebiegu obserwuje się bolesne nadżerki, wyglądające jak błyszczące, białe grudki i plamy. Nieleczony liszaj płaski nadżerkowy może prowadzić do rozległych owrzodzeń i deformacji warg sromowych. Grzybica warg sromowych Niemal zawsze występuje równolegle z grzybicą pochwy. Wywołują ją grzyby z gatunku Candida. Objawy infekcji obejmują: zaczerwienione wargi sromowe, świąd i pieczenie, bolesne oddawanie moczu, białe, grudkowate upławy. Nowotwór sromu Jest to jeden z najrzadziej diagnozowanych nowotworów u kobiet. Kiedyś chorowały na niego głównie osoby po 60. roku życia, jednak coraz częściej diagnozuje się go w młodszym wieku. Przyczyny powstawania raka sromu to w głównej mierze przebyte infekcje bakteryjne i wirusowe (na przykład zakażenie wirusem brodawczaka ludzkiego HPV). Czynnik ryzyka stanowi również palenie papierosów. Nowotwór sromu może się objawiać owrzodzeniem lub obecnością pojedynczego guzka na wargach czy łechtaczce. Jeżeli guzki są małe, niekiedy decyzją lekarza wycina się je w całości, jednak pełne rozpoznanie i leczenie zależą od wyników biopsji i pozostałych badań szczegółowych. Przeczytaj nasz artykuł o innej dolegliwości miejsc intymnych – wulwodyni. Wargi sromowe – jak je pielęgnować? Używaj delikatnych, bezzapachowych płynów do higieny intymnej (najlepiej takich z zawartością kwasu mlekowego, który pomaga utrzymać równowagę flory bakteryjnej). Przy podmywaniu najlepszym narzędziem są po prostu dłonie – unikaj wszelkiego rodzaju gąbek czy myjek, aby zapobiec infekcji i przenoszeniu bakterii na delikatne okolice intymne. Szczególnie w czasie okresu unikaj długich, gorących kąpieli – lepszy będzie letni prysznic. Wargi sromowe myj w kierunku przód–tył, od pochwy w kierunku odbytu – dzięki temu mikroorganizmy z okolic odbytu nie przeniosą się na srom. No i kwestia oczywista, ale warta wspomnienia: nie korzystaj z tego samego ręcznika, co reszta domowników. Poza tym dobre rozwiązanie stanowi używanie dwóch ręczników – jednego do okolic intymnych, drugiego do reszty ciała. Akcja – obserwacja (i akceptacja!) Wiemy, jak trudno jest się odnaleźć w świecie wszędobylskich kanonów piękna. Pamiętaj: jak wcześniej wspomniałam, piękno tkwi w różnorodności, jednak Twoja ingerencja w wygląd warg sromowych nie jest żadnym powodem do wstydu. Po prostu róbmy tak, aby to nam było dobrze! Akceptujmy i kochajmy nasze ciała – choć bywa to trudne, każdego dnia wykonują tytaniczną robotę 🙂 Wiele kobiet przed okresem zmaga się z bolesnymi dolegliwościami. Ból jajników pojawia się zwykle na kilka dni przed miesiączką i sygnalizuje owulację. Zdarza się jednak, że dokuczliwe kłucie nie mija, a ból staje się nie do zniesienia. Przyczyną może być torbiel, stan zapalny, a nawet nowotwór. Kiedy należy skonsultować się z lekarzem?Z tego artykułu dowiesz się:dlaczego jajniki bolą przed okresem,co może oznaczać ból jajników,czy ból jajnika może promieniować,jak niwelować ból jajników przed okresem,gdzie boli jajnik,czy bóle jajnika są objawem wiatr wpływa na nasze zdrowie i samopoczucie?Dzień Dobry TVNDlaczego jajniki bolą przed okresemPrzyczyny fizjologicznego bólu jajników upatruje się w pękającym pęcherzyku Graffa, czyli w czasie kiedy dochodzi do owulacji. Pojawia się on najczęściej w połowie cyklu miesiączkowego i charakteryzuje go niewielkie natężenie. Kobiety zazwyczaj opisują ból, jako kłucie pojawiające się w okolicy jajnika, naprzemiennie, raz po prawej, raz po lewej stronie w kolejnych cyklach. U niektórych znika po paru godzinach, u innych może trwać nawet 2-3 dni. Choć występuje bardzo często, są kobiety, które nie odczuwają go wcale. Co może oznaczać ból jajnikówBól jajników może oznaczać także inne kobiece przypadłości, dlatego zawsze warto skonsultować się z lekarzem, szczególnie jeśli poza odczuwalnym kłuciem występują inne objawy, ponieważ mogą one sygnalizować:torbieli na jajniku - obecność torbieli może mieć związek z endometriozą, a także występować w przebiegu policystycznych jajników PCOS,stan zapalny jajników i jajowodów (przydatków),raka jajnika,polipy,nadżerka,ciąża pozamaciczna,mięśniaki ból jajnika może promieniowaćNiekiedy ból jajnika może promieniować. Tak się dzieje w przypadku między innymi stanu zapalnego jajników i jajowodu, czyli przydatków. Dochodzi wtedy do silnych skurczowych dolegliwości bólowych, odczuwalnych w całym podbrzuszu. W momencie ucisku na brzuch, ból staje się silniejszy i promieniuje aż do pachwin i ud, a nawet na plecy. Mogą pojawić się inne objawy takie jak cuchnące upławy, wymioty, zaparcia i biegunki, a nawet gorączka. Jak niwelować ból jajników przed okresemBól brzucha w okolicy jajników, któremu towarzyszy tkliwość piersi, czasem wzdęcia, większa drażliwość i zmiany nastroju to doskonale znany kobietom syndrom napięcia przedmiesiączkowego PMS. Dolegliwości ustępują wraz z pojawieniem się miesiączki, ale bywają dokuczliwe. Jak je niwelować? Najskuteczniejsze w tym wypadku i zalecane przez lekarzy są środki przeciwbólowe zawierające paracetamol. Można wspomagać się także lekami działającymi rozkurczowo, preparatami ziołowymi oraz domowymi sposobami, jak ciepłe kąpiele, czy okłady. Gdzie boli jajnikBól jajnika odczuwalny jest w podbrzuszu, jako silne kłucie, rozpieranie. Przeszywający ból pojawia się wraz ze skurczami, które związane są z przemieszczaniem się komórki bóle jajnika są objawem ciążyBól jajnika w ciąży wzbudza szczególne obawy kobiet. Zazwyczaj jest on jednak zupełnie naturalny i fizjologiczny, szczególnie w początkowym etapie ciąży, kiedy dochodzi do zagnieżdżenia zarodka w macicy i zwiększonego w związku z tym przepływu krwi (czasem plamienie implantacyjne), choć może je również powodować zwiększanie się grubości endometrium i rozrost macicy. W późniejszym etapie może wskazywać na odklejenie się łożyska. Jesteśmy serwisem kobiecym i tworzymy dla Was treści związane ze stylem życia. Pamiętamy jednak o sytuacji w Ukrainie. Chcesz pomóc? Sprawdź, co możesz zrobić. Pomoc. Informacje. także:Autor:Patrycja SibilskaŹródło zdjęcia głównego: MarsBars/Getty Images Synechia to zrośnięcie (sklejenie) warg sromowych mniejszych. Problem dtyczy przede wszystkim małych dziewczynek − między 3. miesiącem a 3. rokiem życia, choć może również pojawić się u dorosłych kobiet (np. w wyniku urazów mechanicznych czy po radioterapii). Przyczyną synechii jest niski poziom estrogenów, stany zapalne okolic sromu czy niewłaściwa higiena intymna niemowląt. Jak przebiega leczenie zespolenie się warg sromowych mniejszych?Synechia to sklejenie warg sromowych mniejszych. Wargi sromowe są połączone włóknistą, cienką, szarawą tkanką, która może występować od spoidła tylnego do łechtaczki, zasłaniając ujście cewki moczowej i przedsionek przyczyną sklejenia warg sromowych jest stan zapalny sromu wywołany podrażnieniem i infekcją, występuje u dziewczynek i kobiet z niskim stężeniem estrogenów (hipoestrogenizm). U małych dzieci zapaleniu sromu sprzyjają:noszenie jednorazowych pieluszek (wargi sromowe są stale blisko siebie, łatwo dochodzi do zanieczyszczenia kałem), stosowanie chusteczek nawilżających zamiast mycia,używanie kosmetyków do higieny okolic intymnych, występowanie biegunek z kwaśnymi stolcami. Do synechii predysponują także urazy okolicy moczowo-płciowej. W przypadku zakażeń o etiologii zakaźnej, tj. Neisseria gonorrhae (rzeżączka), Trichomonas vaginalis (rzęsistek pochwowy) u małych dzieci lub nastolatek, które nie rozpoczęły współżycia, należy rozważyć molestowanie seksualne. Grzybicze zakażenia sromu i pochwy najczęściej występują w przebiegu leczenia antybiotykami oraz w niewyrównanej – objawySklejenie warg sromowych zazwyczaj nie daje objawów i wykrywane jest podczas rutynowego badania pediatrycznego. Przy znacznym sklejeniu mogą pojawić się problemy z oddaniem moczu – płacz dziecka w trakcie mikcji, przedłużona mikcja lub wyciek moczu w pochwie może wywoływać dyskomfort i ból. Mogą pojawiać się częstsze zakażenia układu moczowego i upławy, w badaniu ogólnym moczu może występować niewielki krwinkomocz. Przy całkowitym sklejeniu dochodzi do zatrzymania warg sromowych – leczeniePrzy braku dolegliwości z powodu synechii zaleca się obserwację z zachowaniem odpowiedniej higieny intymnej. Najczęściej odpieluchowanie oraz rozwój motoryczny dziecka i zwiększona ruchliwość powodują, iż wargi rozklejają się przypadku braku powodzenia lekiem drugiego rzutu są glikokortykosteroidy stosowane miejscowo. Zazwyczaj jest to 0,05% betametazon, czas jego stosowania jest podobny, jak w przypadku estrogenów. Przy jego stosowaniu mogą wystąpić: rumień, zapalenie mieszków włosowych, ścieńczenie skóry. Postępowanie chirurgiczne (ręczne rozklejenie warg) zarezerwowane jest dla przypadków zatrzymania moczu, nagłego wystąpienia sklejenia lub braku poprawy po leczeniu – zapobieganie. Jak powinna wyglądać właściwa higiena intymna dziewczynek?Najważniejsze zasady w higienie okolicy krocza małych dziewczynek to: Odpowiedni kierunek podmywania, podcierania – z góry na dół (od przodu do tyłu, od wzgórka łonowego w kierunku odbytu). Mycie wodą po każdym stolcu (pod bieżącą wodą, w wanience bądź zmoczonymi wacikami). Chusteczki nawilżające powinny być stosowane w przypadkach awaryjnych, poza domem. Należy unikać stosowania żeli do higieny intymnej u dzieci – pH skóry ma zakres od lekko kwaśnego do neutralnego, natomiast pH płynów do higieny intymnej zazwyczaj jest niższe (kwaśne). Sprzyja to podrażnieniom. W przypadku nastolatek i dojrzałych kobiet płyny do higieny intymnej nie są obowiązkowe, a przy ich stosowaniu należy pamiętać, aby wybierać te, z naturalnym składem i nie wprowadzać ich do pochwy – zaburzają jej naturalną florę i mogą wywoływać podrażnienia i zawsze umyć wargi sromowe zewnętrzne (większe), uprzednio delikatnie je rozchylając. Nie należy w trakcie mycia wprowadzać palców do umyciu, okolicę krocza należy posmarować lekkim kremem nawilżającym (np. z lanoliną). U młodszych (odpieluchowanych) i starszych dziewczynek bielizna powinna być bawełniana, przewiewna. wróć do bloga czytaj kolejnyE. Rudnicka, I. Rogozińska, R. Smolarczyk, Postępowanie w sklejeniu warg sromowych mniejszych, „Pediatra po Dyplomie” 2018, nr L. Bacon, M. E. Romano, E. H. Quint, Clinical recommendation: labial adhesions, “Journal of Pediatric and Adolescent Gynecology” 2015, nr 28, s. 405– Melek, F. Kilicbay, Sarikas, i in., Labial adhesion and urinary tract problems: The importance of genital examination, “Journal of Pediatric Urology” 2016, nr 12, s. wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym. Zgłoś uwagi Ciemiączka są fizjologicznymi strukturami w obrębie czaszki noworodka i niemowlęcia. Ich głównym zadaniem jest zmniejszenie obwodu główki podczas przechodzenia przez kanał rodny w tracie porodu. Jakie są rodzaje ciemiączek u noworodków? Gdzie się znajdują i kiedy powinny się zrastać? Jak dbać o ciemiączko u noworodków? Podpowiadamy. Złamanie zielonej gałązki jest charakterystyczne dla wieku dziecięcego, dotyczy niemowląt, małych dzieci oraz nastolatków. Jest to złamanie zamknięte, podkostnowe – bez przerwania ciągłości okostnej. Kość przypomina wtedy ułamaną, młodą gałązkę drzewa, stąd nazwa tego urazu. Złamania typu zielona gałązka nie są skomplikowane, nie wymagają nastawiania ani operacji, a kość zazwyczaj szybko się zrasta. Jak wygląda leczenie i rehabilitacja złamania typu torus? Ukąszenia owadów, zwłaszcza w sezonie letnim, przysparzają sporo problemów, gdyż mogą wywoływać silny świąd, obrzęk w miejscu ukłucia lub nawet prowadzić do zagrażającego życiu wstrząsu anafilaktycznego u osób uczulonych na jad insektów. Jak postępować w przypadku ukąszeń owadów u dzieci? Stulejkę definiuje się jako niezdolność do odsunięcia napletka pokrywającego żołądź prącia. Jest to niewielka wada anatomiczna występująca najczęściej u chłopców (do roku życia stan ten dotyczy ok. 90% dzieci płci męskiej i jest on fizjologiczny). U starszych dzieci w przypadku stulejki zaleca się zabiegi polegające na delikatnym odsuwaniu napletka i stosowaniu maści sterydowej. Stulejka patologiczna, która wymaga interwencji chirurgicznej, powstaje przeważnie na skutek stanów zapalnych bądź urazów. Dyspraksja, nazywana również syndromem dziecka niezdarnego, to dysfunkcja percepcyjno-motoryczna przejawiająca się zaburzeniami koordynacji rozwojowej. Dzieci dyspraktyczne mają trudności z planowaniem i wykonywaniem czynności zarówno w zakresie motoryki małej (np. z rysowaniem, pisaniem, zapinaniem guzików), jak i w zakresie motoryki dużej (np. gra w piłkę, jazda na rowerze). Dyspraksja objawia się także opóźnionym rozwojem mowy, trudnościami ze skupieniem i z nauką czy zaburzeniami równowagi. Nie wpływa ona jednak na inteligencję. Aby pomóc dziecku, warto udać się do specjalistów, terapeuty SI, logopedy, pedagoga, aby dobrać odpowiednią terapię. Kołdra obciążeniowa jest wykorzystywana w zaburzeniach propriocepcji, które pojawiają się u osób z autyzmem, ADHD czy zaburzeniami przetwarzania sensorycznego. Często jest także zalecana przy bezsenności, depresji, zespołach lękowych. Kołderka sensoryczna stymuluje czucie głębokie, “wyciszając” układ nerwowy. Jej stosowanie rozluźnia, relaksuje, poprawia jakość snu, redukuje napięcie. Wyjaśniamy, jak prawidłowo używać kołdrę obciążającą oraz jak dobrać jej wagę i rozmiar do potrzeb użytkownika. Perły Epsteina to rodzaj torbieli dziąsłowych. Są to niewielkie zmiany o charakterze cyst wypełnione keratyną, które pojawiają się u niemowląt. Lokalizują się na podniebieniu i nie powodują żadnych dolegliwości. Perły Epsteina nie są groźne, jednak łatwo je pomylić z pleśniawkami czy aftami, dlatego też każde zmiany w jamie ustnej dziecka należy skonsultować z pediatrą. Koślawość kolan to deformacja kończyn dolnych dotycząca przede wszystkim dzieci, choć może występować także u osób dorosłych. Do 6. roku życia koślawe kolana u dziecka są stanem fizjologicznym, jeśli natomiast nieprawidłowa budowa kolan utrzymuje się dłużej, należy udać się do ortopedy oraz fizjoterapeuty. Jak przebiega terapia koślawości kolan?Żylaki krocza i sromu w ciąży: przyczyny, objawy, leczenie żylaków okolic intymnych 2021-03-19 14:52 Agnieszka Paculanka Katarzyna Stańczyk Autor: Żylaki w ciąży mogą powodować noszenie obcisłej bielizny oraz siedzący tryb krocza i żylaki sromu w ciąży pojawiają się zazwyczaj w ostatnim trymestrze ciąży. Sprawdź jakie są przyczyny i objawy żylaków okolic intymnych w ciąży oraz sposoby ich leczenia. Podpowiadamy, co przyniesie ulgę przy tego typu dolegliwościach ciążowych i jakie są sposoby na żylaki krocza i sromu. Żylaki krocza i sromu w ciąży powstają pod wpływem podwyższonego poziomu estrogenów i progesteronu, ucisku ciężarnej macicy na naczynia krwionośne i zwiększonej objętość krwi w organizmie. To dość częsta i nieprzyjemna dolegliwość, o której przyszłe mamy wolą nie okolic intymnych w ciąży, zwane inaczej hemoroidami, mają nieprzyjemne objawy: obrzęk miejsc intymnych, ból krocza, zaczerwienienie warg sromowych, lekkie krwawienia. Dlaczego żylaki krocza i sromu pojawiają się w ciąży i jak sobie z nimi radzić? Spis treściPrzyczyny żylaków krocza i sromu w ciążyŻylaki krocza i sromu w ciąży pojawiają się u 40 procent kobiet. To sine zgrubienia na miednicy nie tylko nie wyglądają zbyt estetycznie, ale również sprawiają ból. Żylaki okolic intymnych ciężko usunąć, dlatego trzeba im zapobiegać.– Za żylaki krocza i sromu odpowiedzialne może być też zjawisko niewydolności żylnej w obrębie miednicy małej, w efekcie którego pacjentka odczuwa nieprzyjemne objawy. Zanim jeszcze zorientuje się, że pojawiły się u niej żylaki krocza, zwykle zauważa nietypowo układające się żylaki na nogach, na przykład ulokowane na tylno-przyśrodkowych powierzchniach ud lub wychodzące spod pośladka – mówi dr Cezary Szary, flebolog, specjalista radiologii i diagnostyki obrazowej ze szpitala przyczyny powstawania żylaków krocza i sromu w ciąży to: wspomniane wahania hormonalne, rozszerzające się żył, niedomykające się zastawki w żyłach, na skutek których powstaje refluks (krew cofa się do nóg, zamiast płynąć do serca) oraz powiększająca się macica, która uciska naczynia oczywistych przyczyn do powstania żylaków krocza i sromu w ciąży sprzyjają:obciążenia genetyczne,praca wykonywana w pozycji siedzącej lub stojącej,nieruchoma pozycja pracy,mało aktywny tryb życia,zniekształcenia stóp,nadwaga, otyłość, nadmierne przybieranie na wadze,zaparcia,stosowanie gorących kąpieli,liczne ciąże, krótkie odstępy pomiędzy kolejnymi żylaków krocza i sromu w ciążyObjawy żylaków sromu są bardzo nieprzyjemne:obrzęk okolic intymnych,ból krocza,zaczerwienienie warg sromowych,krwawieniaŻylaki okolic intymnych w ciąży łatwo zauważyć: na skórze najpierw pojawiają się sine pajączki, które później zamieniają się w wypukłe wybroczyny. Towarzyszy im ból, mogą także pojawić się opuchnięcia. Skóra może również swędzieć i zacząć się objawem żylaków okolic miejsc intymnych są również ból i uczucie ciężkości w dolnej partii brzucha. Kobiety, które cierpią na niewydolność żylną miednicy, mają także zwiększoną wrażliwość pęcherza i muszą częściej korzystać z również: Domowe sposoby na hemoroidy. Jak skutecznie zwalczyć hemoroidy?Parcie na pęcherz przed okresem i w ciąży. Jak sobie z nim radzić?Hemoroidy po porodzie – objawy i leczenie. Co na hemoroidy po porodzie?Leczenie żylaków krocza i sromu w ciążyNa żylaki krocza i sromu warto zacząć reagować już w chwili, w której na skórze pojawią się pajączki. To pierwsze oznaki, informujące nas, że krew ma problem z przepchnięciem się przez żyły. Co wtedy robić? Zwiększyć aktywność fizyczną, pić skrzyp polny oraz wyposażyć się w maść z wyciągiem z kasztanowca (bogatą w rutynę, która wzmacnia ścianki naczyń krwionośnych). I udać się do po zebraniu wszystkich informacji skieruje on nas na USG Dopplera żył miednicy małej i jamy brzusznej oraz kończyn dolnych, badania naczyniowe w tomografii komputerowej lub rezonansie magnetycznym. Może również przepisać odpowiednie leki flebotropowe, łagodzące objawy żylaków krocza i nie stosuj żadnych leków na żylaki na własną rękę, bez konsultacji ze swoim ginekologiem!Niekiedy lekarz proponuje leczenie zabiegowe. – W przypadku zdiagnozowanej niewydolności żylnej w miednicy zawsze sprawdzamy, które naczynia odpowiadają za nieprawidłowy przepływ krwi i zamykamy je stosując tak zwaną embolizację. Jest to procedura małoinwazyjna, polegająca w tym przypadku na jednoczesnym stosowaniu specjalnych wewnątrzżylnych spiral i celowanej skleroterapii piankowej. Powyższe działania likwidują przyczynę refluksu, czyli cofania się krwi w stronę nóg – wyjaśnia dr Cezary Szary ze szpitala żylaki sromu są bardzo zaawansowane, poród naturalny może być utrudniony. W niektórych przypadkach, choć rzadko, zaleca się cesarskie domowymi sposobami złagodzić objawy żylaki krocza i sromu?Ulgę w dolegliwościach związanych z żylakami krocza i sromu przyniosą:leżenie w tzw. pozycji Simsa – leżenie na lewym boku z udami podciągniętymi w stronę brzucha, z poduszką pod pośladkamileżenie na boku z lekko uniesionymi nogami, opartymi o zrolowany koc czy sztywną poduszkęczęste zmiany pozycji żylaków krocza i sromu w ciążyPowikłaniem żylaków krocza i żylaków sromu w ciąży mogą być zakrzepy żylne, przy czym dość rzadko występującym, ale bardzo niebezpiecznym powikłaniem jest zakrzepica żył miednicy rozpoznanie może sprawiać lekarzowi kłopot, gdyż ona daje nie tylko objawy udowe i miednicze (skurcze mięśniowe, uczucie ciężkości nóg, bolesne kurcze łydek), ale również objawy urologiczne (częstomocz lub zmniejszenie oddawania moczu), objawy jelitowe (wzdęcia, zaparcia, parcie na stolec) i niecharakterystyczne bóle w dole zapobiegać żylakom okolic intymnych w ciąży?Na powstawanie żylaków mamy pośredni wpływ – noszenie obcisłej bielizny i garderoby, siedzący tryb życia i nadwaga mogą zwiększać ryzyko pojawienia się żylaków w ciąży. Dlatego w ciąży zalecany jest systematyczny ruch, dostosowany do naszego samopoczucia oraz stanu zaawansowania ciąży. Mogą to być długie spacery, pływanie lub zajęcia z jogi czy fitnessu dla kobiet w w ciąży mogą jednak powstawać także wtedy, gdy staramy się żyć aktywnie i dbamy o prawidłowy ubiór. Na ich powstawanie ma również wpływ obciążenie genetyczne – jeśli kobiety w rodzinie mają żylaki, jest duże prawdopodobieństwo, że wystąpią one również u ciebie. W takiej sytuacji jeszcze większą uwagę przywiąż do odpowiedniej diety, sportu i zdrowego stylu Diosmina na żylaki. Jakie zalety i skutki uboczne ma diosmina?Powikłania ciąży: jakie choroby wpływają na przebieg ciąży i powodują powikłania ciążyBól łechtaczki – pochwica, wulwudynia, dysperunia ALFA-LEKBól łechtaczki zalicza się do dolegliwości, które wciąż pozostają w strefie wstydliwej, przez co kobiety często długo zwlekają, zanim zapiszą się na wizytę u ginekologa. Takie działania prowadzą jedynie do pogłębienia problemu i w konsekwencji – dłuższego i często ciężkiego leczenia w przypadku takich chorób jak pochwica, czy wulwodynia. Jeśli więc zaobserwujemy niepokojące objawy tj. pieczenie, nieprzyjemny zapach, czy nieprawidłową wydzielinę z pochwy, które idą w parze ze wspomnianym bólem łechtaczki, koniecznie powinien zdiagnozować je lekarz łechtaczki nie zawsze musi oznaczać poważną chorobę, czasem jest to jedynie zwykła infekcja intymna. Wiele na to wskazuje, gdy towarzyszy mu nieprzyjemna wydzielina z pochwy, pieczenie, czy świąd, które to powodują przymus pocierania lub drapania miejsc intymnych. Najczęstszą przyczyną tych dolegliwości jest pojawienie się grzybów, bądź pierwotniaków, czego konsekwencją jest wspomniany ból łechtaczki, a także podrażnienie warg sromowych powodujących zaczerwienienie i stan zapalny. W takich przypadkach najczęściej pomocne jest stosowanie środków przeciwbakteryjnych i przeciwpierwotniakowych, a w celu przywrócenia odpowiedniego pH pochwy – suplementacja przyczyną bólu łechtaczki mogą być zmiany hormonalne do których dochodzi w czasie okołomenopauzalnym, szczególnie po przebytym stosunku seksualnym. Stopniowe zmniejszanie aktywności jajników, które ma miejsce podczas menopauzy powoduje to, że nabłonek pochwy staje się bardzo mało elastyczny. Dodatkowo spada także aktywność gruczołów, czego konsekwencją jest zmniejszenie jego nawilżenia. W efekcie, podczas seksu, łatwo może dojść do otarć i urazów, co wpisuje się w dolegliwość zwaną dysperunią (ból podczas współżycia). W leczeniu jej pomocna jest suplementacja estrogenów oraz leczenie probiotykami ból łechtaczki występuje bez uchwytnej przyczyny, wówczas istnieje podejrzenie, że doszło do rozwoju wulwudynii. Jej diagnostyka jest możliwa po tym, gdy wyniki badań są prawidłowe, a ból nadal się utrzymuje (palący – pojawia się nagle i równie szybko znika). Chorobie może towarzyszyć dyskomfort, uczucie podrażnienia, kłucie oraz pieczenie. W odróżnieniu od infekcji intymnych nie występują w tym przypadku ani kliniczne, ani laboratoryjne objawy zakażenia. Niestety przyczyny pojawiania się tej choroby do tej pory nie są znane, dlatego też ciężko jest zastosować odpowiednie metody jej leczenia. Najczęściej w tym celu wykorzystuje się leki przeciwbólowe, fizjoterapię, a w skrajnych przypadkach – leczenie której towarzyszy ból łechtaczki oraz sromu jest także pochwica, czyli dysfunkcja seksualna polegająca na niezależnym od woli, odruchowym i bolesnym skurczu mięśni pochwy uniemożliwiającym penetrację. Niekiedy dochodzi do tego, że po wprowadzeniu do pochwy członka mięśnie wejścia do niej zaciskają się, tym samym uniemożliwiając jego usunięcie. Pochwica może mieć zarówno podłoże psychiczne, jak i uwarunkowane innymi chorobami. Pierwsza, zwana pochwicą organiczną może być związana z traumatycznymi wydarzeniami powstałymi w trakcie stosunków seksualnych. Lęk przed współżyciem wynika także często z nerwicy lękowej, czy też przesądnego lęku przed wystąpieniem bólu. Niektórzy lekarze dopatrują się przyczyn jej powstania w nieuświadomionych słonościach homoseksualnych, bądź w wyniku zaburzonych relacji pochwicy nieorganicznej mówimy wówczas, gdy dochodzi do niej na skutek różnych schorzeń, których konsekwencjami są uszkodzenia nerwów, bądź błony śluzowej narządów płciowych. Mowa o infekcjach intymnych, cukrzycy, zaburzeniach hormonalnych, menopauzie wraz ze zmianami atroficznymi nabłonka pochwy. Pochwica może być również wynikiem stosowania niektórych leków powodujących zaburzenie przewodzenia bodźców oraz pochwicy daje efekty tylko i wyłącznie wespół ze współpracą z pacjentką. Musi ona wyrażać silną wolę podjęcia terapii i zaakceptować podjęte metody leczenia. Ponadto do leczenia można wprowadzić farmakoterapię (leki przeciwbólowe, przeciwlękowe, a także antydepresyjne – w małych ilościach).Bez względu na to jakie są przyczyny bólu łechtaczki, nie można ich bagatelizować. Późno zdiagnozowane mogą przyczynić się do powstania wielu groźnych chorób, których leczenie często jest ciężkie oraz długotrwałe. ginekologendokrynologpsychiatraPOWRÓTTagi:ból łechtaczki, pochwica, wulwodynia, dysperunia, zmiany hormonalne*Wszystkie artykuły medyczne prezentowane na stronie są zgodne z wiedzą medyczną, ale żaden nie może być traktowany jako diagnoza lekarska, lecz wyłącznie jako materiał edukacyjny. W przypadku zaobserwowania u siebie niepokojących objawów należy skonsultować się z i pieczenie warg sromowych – dermatozy sromu, diagnozowanie, leczenie, domowe metody Kobiety dość często muszą zmierzyć się z problemami intymnymi. Jednym z popularnych kłopotów jest świąd sromu. Iurii Maksymiv/123RFPieczenie i swędzenie warg sromowych to uciążliwy problem, z którym zmagają się kobiety. Ponieważ dla wielu z nich swędzenie i pieczenie miejsc intymnych stanowi wstydliwy problem, unikają wizyty u lekarza ginekologa. Przyczyn takich dolegliwości jest wiele, nie są to jednak tylko reakcje alergiczne np. na zmianę proszku do prania, ale także szereg poważniejszych schorzeń, które wymagają konsultacji lekarskiej. W artykule omawiamy niektóre przyczyny pieczenia warg sromowych oraz swędzenia tych okolic intymnych, diagnostykę i warg sromowych oraz swędzenie okolic intymnych to jedne z objawów, które towarzyszą dermatozom sromu, infekcjom lub reakcjom pieczenia i swędzenia warg sromowychDo przyczyn zaliczają się następujące czynniki:Drożdżyca (kandydoza) pochwy – w tym przypadku zapalenie sromu występujące z grzybicą pochwy wywołane jest drożdżakami z rodzaju Candida. Towarzyszą mu obrzęk i białe naloty na błonie śluzowej oraz białe, żółte lub brunatne upławy o konsystencji serowatej i kwaśnym zapachu. Srom piecze, swędzi i boli podczas dotyku. Ta przypadłość najczęściej dotyczy kobiet pomiędzy 20. a 40. rokiem pochwy – leczenie i profilaktykaLiszaj prosty przewlekły – ma postać ognisk rumieniowych, które są nieostro odgraniczone, najczęściej towarzyszą mu złuszczanie i zliszajowacenie płaski – charakteryzuje się wystąpieniem grudek o barwie mlecznej, zmian rumieniowych bądź nadżerek. Dodatkowo mogą pojawić się grudki w kolorze brązowym lub ciemnoczerwonym. Jeśli zajmuje również pochwę, towarzyszą mu żółte upławy i krwawiące nadżerki. Jeśli charakter choroby jest przewlekły, może dojść do powstania zrostów i w efekcie do zwężenia twardzinowy i zanikowy sromu (LSA) – zwany także marskością sromu. Często towarzyszy chorobom takim jak autoimmunologiczne zapalenie tarczycy, cukrzyca typu 2, bielactwo lub łysienie plackowate. LSA negatywnie wpływa na samopoczucie fizyczne, psychoemocjonalne kobiety i prowadzi do odczuwania dyskomfortu choroba przewlekła, która objawia się przerostem warstwy brodawkowej skóry, pojawieniem się białych grudek i bólem. Ponieważ ma charakter postępujący, może doprowadzić do zmian zanikowych, które obejmują ścieńczenie skóry sromu, prowadząc tym samym do jego wygładzenia, czyli zaniku oraz wystąpienia suchości. Przeważnie dotyczy kobiet w starszym wieku, może także występować u mężczyzn jako marskość – to przenoszona drogą płciową choroba pasożytnicza wywoływana przez pierwotniaki z rodzaju rzęsistek. Objawami są wodniste upławy o barwie żółto-zielonkawej i przykrym zapachu, częstomocz i bolesne oddawanie moczu. Towarzyszy mu również ból podczas kontaktu – przyczyny i leczenieDermatozy kontaktowe – są częstą przyczyną bólu, swędzenia i pieczenia sromu. Reakcje alergiczne skóry, najczęściej powstają w wyniku alergii na substancje zawarte w zapachowym i kolorowym papierze toaletowym, ciągłego używania wkładek higienicznych, które utrudniają dostęp powietrza do miejsc intymnych, zmiany proszku lub płynu do prania, noszenia nieprzewiewnej bielizny sromu – występuje stosunkowo rzadko i rozpoznawany jest zazwyczaj wtedy, gdy znajduje się w stanie klinicznego zaawansowania. Dotyczy najczęściej kobiet w wieku okołomenopauzalnym, a więc między 60. a 70. rokiem życia. Czynnikami, które prowadzą do jego powstania to przebyte zakażenie wirusem brodawczaka ludzkiego HPV (typ 6, 11, 16 i 18). Neoplazja wewnątrznabłonkowa sromu (VIN) jest stanem przedrakowym poprzedzającym wystąpienie raka sromu o charakterze pierwotnym, również objawia się silnym świądem i pieczeniem na lateks (prezerwatywy) bądź poszczególne składniki żeli intymnych albo lubrykantów. W takim przypadku ma się do czynienia z alergicznym zapaleniem sromu. Jeśli dodatkowo towarzyszy mu ból i dyskomfort, a objawy te nie są spowodowane dermatozami sromu lub pochwy, bądź infekcją, prawdopodobnie może to świadczyć o wulwodynii (postrzeganej jako choroba „tajemnicza” i trudna w leczeniu, ponieważ brak organicznej przyczyny, a objawy są zróżnicowane i niespecyficzne), która diagnozowana jest sromu objawiają się pieczeniem, swędzeniem, zaczerwienieniem, obrzękiem warg sromowych. Pojawiają się również uczuciem ciężkości brzucha wraz z uporczywymi bólami, może dojść do nieznacznego krwawienia szczególnie w trakcie lub po odbyciu stosunku seksualnego. W codziennym życiu kobiecie towarzyszy duży dyskomfort, stanie i siedzenie powodują, że ból nasila się. Ponadto, ból pojawia się podczas wypróżniania. Najczęściej żylaki sromu dotyczą kobiet w ciąży, ale powinny zniknąć wkrótce po porodzie. Występują często wraz z żylakami krocza i hemoroidami (żylaki odbytu).Pieczenie warg sromowych należy każdorazowo skonsultować z ginekologiem. Przeprowadzenie standardowego wywiadu lekarskiego może nie być wystarczające, żeby postawić diagnozę odnośnie przyczyny pieczenia. Ginekolog rozszerza go o ewentualne symptomy, które pochodzą z innych okolic skóry, pyta o dodatkowo występujące choroby, stosowane leki i zbiera wywiad rodzinny (choroby autoimmunologiczne w przypadku liszaja twardzinowego i nadżerkowego liszaja płaskiego, atopowe zapalenie skóry). Pacjentka powinna być zapytana o problemy z nietrzymaniem moczu albo kału, ponieważ są one czynnikami drażniącymi i wpływają na uszkodzenie bariery skórnej, której stan zapalny zaostrza się przez wilgoć i diagnozowaniu chorób infekcyjnych sromu przeprowadza się badanie posiewowe w kierunku grzybów i bakterii, badania wirusologiczne wykluczające lub potwierdzające obecność chorób przenoszonych drogą płciową (np. wirus HIV) i chorób nieinfekcyjnych chorób sromu polega na wykonaniu badania dermatoskopowego, testów płatkowych wykrywających alergie kontaktowe, biopsji skóry bądź błony śluzowej sromu oraz niekiedy badania wygląda leczenie pieczenia i swędzenia warg sromowych?Pieczenie warg sromowych powinno być leczone doraźnie, z użyciem antybiotyków lub leków steroidowych. Skutecznym lekiem dostępnym bez recepty jest maść zawierająca klotrimazol (kosztuje kilka złotych). To substancja o działaniu przeciwgrzybiczym, która pomoże przy drożdżycy (grzybicy) sromu. Można stosować ją kilka razy dziennie, rozsmarowując niewielką ilość maści na wargach sromowych (nie wolno wprowadzać jej bezpośrednio do pochwy!).Korzystnym działaniem jest wymiana płynu do mycia okolic intymnych na taki o łagodnym i delikatnym składzie. Oznacza to, że receptura powinna być wolna od silnych substancji myjących takich jak SLES (Sodium Laureth Sulfate) oraz SLS (Sodium Lauryl Sulfate). Zamiast nich mogą występować łagodze związki myjące jak Lauryl Glucoside lub Cocamidopropyl Betaine. Ważnym składnikiem, który powinien byc obecny jak najwyżej w składzie produktu (minimum na 4 miejscu!) jest kwas mlekowy (lactic acid), który pomaga wyrównać kwaśne pH w okolicach miejsc intynych, nawilża i wspiera precesy regeneracyjne naskórka. Pożądanym składnikiem płynu jest wyciąg z aloesu (Aloe Barbadensis Leaf Extract) i allantoina, które łagodzą podrażnienia, przyspieszają procesy gojenia się w nawadniają okolice grzybica pochwy lub sromu może wymagać zastosowania środków przeciwgrzybiczych w postaci globulek lub tabletek dopochwowych. Preparaty te są dostępne na receptę i zawierają działający miejscowo antybiotyk. Gdy terapia trwająca ok. 10 dni okazuje się nieskuteczna, czasem konieczna jest doustna antybiotykoterapia, podczas której należy zażywać również leczy się metronidazolem lub pochodnymi imidazolu, które wykazują działanie bakterio- i pierwotniakobójcze. Leczenie powinno obejmować również partnera/partnerów seksualnych osoby zmagającej się z tą chorobą, ponieważ po wyleczeniu może dojść do zakażenia wtórnego od partnera. Takie działanie powinno też mieć miejsce w przypadku pieczenie i świąd warg sromowych są wywołane dermatozami kontaktowymi, najważniejsza jest zmiana dotychczasowych nawyków polegająca na unikaniu drażniących czynników. Warto zastanowić się, czy ostatnio nie był zmieniany płyn do prania lub proszek, lub kosmetyki do pielęgnacji. Być może ich eliminacja i powrót do poprzednich okaz=że się skuteczne, by złagodzic dolegliwości. Jednocześnie wskazane jest leczenie farmakologiczne polega na miejscowym stosowaniu glikokortykosteroidów w postaci masli lub liszaja płaskiego i twardzinowego polega na przeprowadzeniu terapii silnymi kortykosteroidami (np. klobetazol), które mają działanie przeciwzapalne i immunosupresyjnie. Jeśli u kobiety występuje choroba steroidooporna, lekarz decyduje o leczeniu takrolimusem lub pimekrolimusem (leki immunosupresyjne będące inhibitorami kalcyneuryny) pod nadzorem specjalistycznych ośrodków. Liszaj twardzinowy nie powinien być leczony operacyjnie ani waporyzowany laserem CO2, chociaż użycie lasera może być skuteczne, jeśli dotyczy leczenia wtórnego bliznowacenia, które powstało w wyniki tej dermatozy. W przypadku VIN, koniecznie jest zapewnienie pacjentce porady psychologiczno-seksuologicznej, wycięcie zmiany i przeprowadzenie operacji sposoby na pieczenie i swędzenie warg sromowychPielęgnacja skóry sromu w przypadku liszaja prostego przewlekłego i wyprysku sromu na tle alergicznym polega na unikaniu czynników drażniących. Zaleca się:spanie bez bielizny,pranie bielizny w temperaturze 60 stopni C.,prasowanie bielizny, gdyż wysoka temperatura niższy zalegające na niej mikroorganizmy (niektóre mogą przetrwać pranie!),branie prysznica zamiast kąpieli,noszenie nieobcisłej jedwabnej lub bawełnianej bielizny, należy pamiętać o jej dokładnym wypraniu przed pierwszym założeniem,unikanie noszenia obcisłych ubrań jak np. legginsy i rajstopy, spodnie rurki, zaleca się luźniejsze spodnie lub spódnice,mycie sromu dłonią bez użycia gąbek lub myjek za pomocą delikatnego płynu dedykowanego do tych miejsc. Ważne jest również, by nie myć tą samą dłonią sromu i okolic odbytu,po myciu należy osuszyć srom miękkim ręcznikiem lub chłodnym strumieniem powietrza z suszarki,zrezygnowanie z używania kolorowego i zapachowego papieru toaletowego,unikanie stosowania wkładek higienicznych,podczas miesiączki korzystanie z kubeczka menstruacyjnego zamiast tamponów lub podpasek,nieużywanie zapachowych środków piorących i płynów do zmiękczania tkanin,okolic sromu nie wolno myć zwykłym mydłem, żelami pod prysznic itd.; trzeba unikać stosowania dezodorantów i chusteczek nawilżanych do higieny intymnej,nieużywanie środków antyseptycznych w okolicach sromu – sprawdź, co go wywołuje!Pieczenie, kłucie, świąd, ale też zaczerwienienie i obrzęk. Do tych objawów dochodzi oczywiście także ból. Czynników wywołujących tak nieprzyjemne objawy w okolicach sromu i warg sromowych jest przynajmniej kilka. Część z nich nie musi wywoływać niepokoju, inne są zaś poważnymi chorobami, z rakiem sromu włącznie. Srom – czym jest i jakiej higieny wymaga?Srom jest zewnętrzną częścią układu płciowego. Składa się z takich narządów, jak wargi sromowe mniejsze i większe, które ochraniają pochwę przed wpływem różnego rodzaju czynników zewnętrznych, ale także z przedsionka pochwy, łechtaczki i jej wędzidełka oraz napletka. Co istotne, jedną z funkcji sromu jest też dbanie o odpowiednie nawilżenie kobiecych obszarów intymnych. Umożliwiają to gruczoły Bartholina, które znajdują się w wymienionym wyżej przedsionku pochwy. Należy przy tym pamiętać, że to obszary nielubiące chemicznych środków higienicznych. Nieraz zaburzają one prawidłową florę bakteryjną, co znacznie zwiększa ryzyko infekcji oraz powoduje suchość pochwy. To ważne także ze względu na komfort współżycia, jeśli nawilżenie narządów płciowych jest osłabione, może skutkować to utrudnieniami w trakcie stosunków, z niemożliwością ich odbywania włącznie. Do regularnego mycia sromu poleca się więc naturalne produkty lub delikatne środki do higieny intymnej. Pochwa jest zaś narządem samoczyszczącym się – nie wprowadzamy do niej żadnych preparatów również: Wymaz z pochw – jak przygotować się do badania?Co może być źródłem bólu sromu?Infekcje – nieraz może dojść do zapalenia sromu i warg sromowych, których przyczyną są zarówno zakażenia bakteryjne, jak i wirusowe czy grzybicze. W wielu przypadkach jest to związane z chorobami przenoszonymi drogą płciową. Oprócz bólu pojawia się wtedy także świąd, obrzęk i pieczenie. Przykłady: zakażenie bakterią chlamydii czy też grzybica twardzinowy – to choroba sromu i warg sromowych, którą uważa się za stan przednowotworowy, stąd też istotne jest leczenie. Co można w jej przebiegu zaobserwować? W obszarze narządów płciowych pojawiają się białawe lub perłowe zmiany, którym towarzyszy pieczenie, świąd skóry oraz ból. Podstawą jest w tym wypadku terapia farmakologiczna, rzadko niezbędne okazuje się leczenie chirurgiczne. Co ważne, choroba najczęściej występuje u kobiet w wieku pomenopauzalnym. Alergia – ból sromu, jego pieczenie i swędzenie może wynikać także z reakcji alergicznej, np. na różnego rodzaju środki do higieny intymnej. Uczulenie mogą wywoływać także perfumowane podpaski, tampony czy nawet papier toaletowy. Należy również uważać na tkaniny, z których wykonana jest bielizna – zwłaszcza te sztuczne i warto zwrócić uwagę na proszki do prania oraz płyny do płukania. Jeśli uciążliwe objawy ze strony sromu pojawią się po tym, jak zaczniemy stosować nowe tego typu produkty, warto z nich zrezygnować i tym sposobem sprawdzić, czy to właśnie one nie są przyczyną mechanicznie – małe ranki mogą powstać np. wskutek otarcia źle dobraną bielizną. Nieraz zdarza się też brak uważności podczas depilacji okolic intymnych, co może wywołać podrażnienia skóry i sromu – ich przyczyną jest nieprawidłowe krążenie krwi żylnej w obrębie miednicy. Szczególnie często pojawiają się u osób, które mają problemy z żylakami nóg oraz odbytu. Co istotne, przeważnie występują u kobiet ciężarnych, u których powiększona macica uciska na naczynia żylne. Zwiększone ryzyko ich wystąpienia istnieje także u osób otyłych, prowadzących siedzący tryb niektórych przypadkach żylaki sromu cofają się samoistnie (np. po porodzie), w innych można zaś zastosować różnego rodzaju zabiegi, które mają na celu zamknięcie nieprawidłowo pracujących gruczołu Bartholina – jak już było opisane, gruczoły te znajdują się w przedsionku pochwy. Konkretniej, w tylnej części warg sromowych mniejszych. Gdy pojawia się owy ropień, ból jest bardzo ostry i może wręcz uniemożliwiać siadanie. Towarzyszy mu także zaczerwienienie, obrzęk i zgrubienie sromu. Leczenie ropnia gruczołu Bartholina polega na nacięciu zmiany i usunięcie z niej ropnej wydzieliny. Chcąc zapobiec nawrotom, dokonuje się też odpowiedniego zabiegu wszycia brzegów ścian ropnia. Ma to na celu uniemożliwienie jego ponownego zamknięcia. Konieczne jest także przyjmowanie antybiotyków. Vulvodynia – to ból zewnętrznych narządów płciowych oraz pochwy, którego przyczyna jest nieznana. Hipotezy wskazują np. na czynniki genetyczne czy też specyficzne unerwienie obszarów kobiecych sfer intymnych. Oprócz bolesności może pojawić się także swędzenie, kłucie i pieczenie. Jako że nie jest znane źródło nieprzyjemnych objawów, nie ma też wskazanego konkretnego leczenia. Co więcej, to dolegliwość bardzo rzadka, co również utrudnia poszukiwanie skutecznej pomocy. Jako metody wsparcia wymienia się miejscowe środki znieczulające, fizjoterapię czy też leki sromu – objawia się zmianą w postaci guzka, brodawki, owrzodzenia. Występuje przeważnie w okolicy warg sromowych większych oraz łechtaczki. Co istotne, ból przeważnie wynika nie tyle z samego nowotworu, co z towarzyszącego mu stanu zapalnego. Jakie mogą być rodzaje raka? Czerniak, rak gruczołu Bartholina, rak płaskonabłonkowy, mięsak prążkowanokomórkowy wynika z powyższych, ból sromu może wiązać się z wieloma schorzeniami. Dlatego też należy w jego przypadku jak najszybciej skonsultować się ze specjalistą ginekologiem i przeprowadzić dogłębną diagnostykę. Przeczytaj także: Co może być przyczyną bólu podbrzusza? Przyczyny oraz metody leczeniaZapalenie sromu – objawy, przyczyny i leczenieSwędzenie warg sromowych, pieczenie, zaczerwienie, obrzęk – to najczęstsze objawy zapalenia sromu. Choroby sromu dotykają wielu kobiet, zwłaszcza w stanach obniżonej odporności. Sprawdź, jakie mogą być przyczyny zapalenia sromu oraz jak się sromu – przyczyny mechaniczneDo zapalenia sromu dochodzi najczęściej z powodu naruszenia nabłonka skóry poprzez urazy mechaniczne, takie jak otarcia skóry lub urazy związane z niewłaściwą higieną – zbyt gorąca kąpiel, stosowanie niewłaściwych środków higienicznych, podrażniających sromu – przyczyny hormonalneNiekiedy za zapalenie sromu są odpowiedzialne hormony, a raczej ich brak. Zbyt niski poziom estrogenów doprowadza do zaburzeń w błonie śluzowej ścian pochwy i zanikania śluzu, który nawilża pochwę i powstrzymuje wnikanie do niej drobnoustrojów odpowiedzialnych za rozwój infekcji intymnych. Dodatkowo suchość w pochwie sprzyja powstawaniu urazów mechanicznych i także: Grzybica pochwy – leki bez recepty i probiotyki ginekologiczne Zapalenie sromu – zakażenia bakteryjne i grzybiczeDo zapalenia sromu mogą doprowadzić bakterie i grzyby. Zakażeniu drobnoustrojami sprzyja niewłaściwa higiena osobista, stosowanie wkładek domacicznych, zbyt częsta zmiana partnerów seksualnych, a także stosowanie Domowe sposoby na grzybicę pochwy (swędzenie pochwy)Zapalenie sromu – skutek innych choróbNa zapalenie sromu mogą mieć wpływ także inne choroby, takie jak cukrzyca, zapalenie nerek, anemia, żółtaczka, nietrzymanie moczu. Również kobiety otyłe częściej zgłaszają się do lekarza z podrażnieniem warg sromowych powstałym przez pocieranie fałd skórnych podczas sromu – objawyJeśli doszło do naruszenia nabłonka skóry sromu, kobiety najczęściej skarżą się na:swędzenie warg sromowychpieczenie warg sromowychból sromupodrażnienie warg sromowychzaczerwienienie sromuszczypanie warg sromowychObjawów tych nie należy lekceważyć, gdyż nieleczone zapalenie sromu może doprowadzić do znacznie poważniejszych infekcji intymnych – zapalenia pochwy, pęcherza moczowego lub cewki moczowej. Samo uszkodzenie nabłonka skóry sromu sprawia, że bakteriom i grzybom łatwiej wniknąć do pochwy i doprowadzić do sromu – jak się leczyć?Jeśli do uszkodzenia nabłonka skóry sromu doszło na skutek niewłaściwej higieny lub urazów mechanicznych, należy w pierwszej kolejności wyeliminować przyczynę. Czasami wystarczy zmiana płynu do kąpieli czy proszku do prania na hipoalergiczny lub kąpiel w chłodniejszej wodzie, żeby pozbyć się po wyeliminowaniu tych czynników świąd sromu nadal występuje, należy skonsultować się z lekarzem ginekologiem. Lekarz prawdopodobnie wykona wymaz z pochwy. Badanie to pozwoli lekarzowi wykryć przyczynę zapalenia sromu i wprowadzić odpowiednie leczenie. Jeśli badanie wykaże, że za dolegliwości odpowiedzialna jest grzybica warg sromowych lub infekcja bakteryjna sromu, lekarz przepisze antybiotyk i wspomagająco także probiotyk, który pomoże odbudować właściwą florę bakteryjną pochwy i sromu. Ulgę na dokuczliwe swędzenie warg sromowych i pieczenie powinny przynieść nasiadówki z manganianu potasu lub ziół – rumianku, kory dębu. Na grzybicę poleca się okłady z aloesu, pokrzywy, szałwii czy nagietka lekarskiego. Należy jednak pamiętać, że domowe sposoby na świąd sromu mogą jedynie złagodzić dolegliwości, ale nie doprowadzą do całkowitego pieczenie warg sromowych nie jest reakcją alergiczną na kosmetyki, należy udać się do lekarza ginekologa, który zleci badania i wprowadzi odpowiednie również: Dieta przy grzybicy pochwy (candida dieta) – co jeść? Member Zarejestrowany: May 2014 Wiadomości: 71 Moja córka skończyła 2 lata, dostała skierowanie do endokrynologa ponieważ ma powiększony prawy gruczoł sutkowy. Podczas wizyty okazało się że moje dziecko ma sklejone wargi sromowe, byłam bardzo tym faktem zdziwiona, że ja, jako matka tego nie zauważyłam ale zdziwił mnie i p. endokrynolog fakt, ze wcześniej pediatra tego nie zweryfikował. Dostałyśmy skierowanie do ginekologa dziecięcego na rozklejenie warg sromowych. Bardzo proszę o odpowiedź jak mniej więcej wygląda taki zabieg, czy jest bardzo inwazyjny, jakie są następstwa takiego zabiegu dla dziecka. Ekspert Zarejestrowany: Mar 2014 Wiadomości: 198 Odp: Sklejone wargi sromowe u dziewczynki Sklejenie warg sromowych mniejszych zdarza się w różnym wieku, nawet u dziesięcio- czy dwunastoletnich dziewczynek. Obecnie jest to często efekt korzystania z pampersów. Bywa wykryty późno, bo z przyczyn pozamedycznych badanie narządów płciowych dziewczynki jest traktowane w Polsce podejrzliwie przez wielu rodziców a przede wszystkim przez media. Zniechęca to zdecydowanie do wykonywania badania zgodnie z zasadami sztuki. Nierzadko można się spotkać z tym, że rodzice w ogóle nie chcą zdejmować ubranka dziecku, tylko trochę je unoszą. Wystarcza im diagnoza postawiona bardzo nieprecyzyjnie ale bez kłopotliwych czynności powodujących płacz dziecka i są zadowoleni z zaniechania dokładnego badania. U starszych dzieci niektórzy rodzice uważają dokładne badanie wręcz za niestosowne. Są podstawowe dwa sposoby radzenia sobie ze zrostem warg sromowych: smarowanie maścią zawierającą estrogeny (nabłonek pokrywający wargi sromowe mniejsze jest hormonozależny), lub drobny zabieg polegający najczęściej na rozerwaniu zrostu (po rozerwaniu są mniejsze szanse na powstanie blizny niż po rozcięciu). Robi się to zwykle w znieczuleniu miejscowym. Niestety istnieje tendencja do odnawiania się zrostu. Pozdrawiam dr hab. med. Piotr Jurkowski specjalista pediatra Skomentuj Member Zarejestrowany: May 2014 Wiadomości: 31 Odp: Sklejone wargi sromowe u dziewczynki Ja też słyszałam, że używanie np. "sudokremów" czyli kremów ściągających, wysuszających powodują sklejanie warg sromowych, lepiej w pielęgnacji pupy dziewczynek używać kremów czy maści tłustych np. linomag. Skomentuj